Ανυπότακτο Αγρίνιο

  Της Ελένης Πριοβόλου* Όταν θέτω αυτό το ερώτημα σε κοινό ή σε συζητήσεις παρέας, η πλειοψηφία βιάζεται να απαντήσει πως είναι ανέφικτο, κουμπώνει, κλείνει και στρέφει τη συζήτηση σε άλλα ζητήματα, χαρακτηρίζοντας την άποψη ως ουτοπία, με την χλευαστική έννοια του όρου. Δεν το παρεξηγώ καθώς έχω σαφή συνείδηση πως η έννοια του πολίτη, συμμέτοχου στα κοινά-μέσα στα οποία συμπεριλαμβάνεται και ο ίδιος, ίδια, έχει υποστεί λοβοτομή. Το καθεστώς φυσικά, από την ίδρυση του Νέου Ελληνικού Κράτους, έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του να καλλιεργήσει αυτή τη λογική μέσα από την τακτική, «καρότο και μαστίγιο». Μέσα από τους μηχανισμούς του παράγοντα-βουλευτή κατασκευάστηκε ένας ο άνθρωπος πελάτης και όχι πολίτης. Ατομοκράτης και όχι συλλογικός. Τα πολιτικά κόμματα για τα δικά τους συμφέροντα και την επιβολή της πολιτικής τους-αλλά και των συμφερόντων που τα στηρίζουν- μέσα από τις διαδικασίες του παλαιοκομματισμού επέβαλλαν την κομματική δημοκρατία ήτοι τον εγγλέζικου τύπου παλαιοκομματ...

Του Μιχάλη Ζαραβίνα* Με αφορμή την έναρξη της σχολικής χρονιάς παρουσιάζουμε τις θέσεις του Ανυπότακτου Αγρινίου για τη σχολική στέγη.  Προτείνουμε: Σύσταση της Διεύθυνσης Σχολικών Κτιρίων, με συνεργασία όλων των Αντιδημάρχων και των Υπηρεσιών του Δήμου Αγρινίου, στελεχωμένη με επιστημονικό και τεχνικό προσωπικό όλων των σχετικών ειδικοτήτων. Απαραίτητη η άμεση συνεργασία με τις Εκπαιδευτικές Υπηρεσίες της Περιφερειακής Ενότητας Ατωλ/νίας και της Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας (ΕΚΦΕ – ΠΛΗΝΕΤ κλπ). Ευθύνη της νέας Διεύθυνσης. Καταγραφή και η Αποτύπωση όλων των σχολικών κτιρίων του Δήμου μας. Σε κάθε σχολείο Δημιουργία Αρχείου Σχολικού Κτιρίου, με όλα τα Σχέδια και τις παρεμβάσεις Νομιμοποίηση και Διευθέτηση τους όπου αυτό είναι απαραίτητο. Ο περιοδικός έλεγχος, των Εγκαταστάσεων και η προληπτική συντήρηση Εγκαταστάσεων και ΥποδομώνΔιαπίστωση των αναγκαίων παρεμβάσεων και επισκευών σε συνεργασία με τις Σχολικές Κοινότητες. Ιεράρχηση : ο σχεδιασμός, ο χρονοπρογραμματισμός και η υλοποί...

  Σε μια δύσκολη εποχή για τη χώρα και τους συνανθρώπους πρέπει να δείξουμε την έμπρακτη αλληλεγγύη μας. Τη στιγμή που ολόκληροι οικισμοί και χωριά βυθίζονται, ενώ οι κυβερνόντες σφυρίζουν αδιάφορα και αφήνουν γένια τριών ημερών, φορώντας μπλουζάκια και τζάκετ εκστρατείας, αλλά σπαταλώντας ασύλληπτους πόρους σε έργα βιτρίνας και σε ψηφιακά μαραφέτια αδιαφορώντας για τα βασικά έργα υποδομής που χρειάζονται για την επιβίωση μας η λύση για τον δοκιμαζόμενο λαό θα δοθεί από τον ίδιο τον λαό. Καλούμε λοιπόν όλους σε συγκέντρωση ειδών πρώτης ανάγκης στο Εργατικό Κέντρο Αγρινίου. Συγκεντρώνουμε είδη πρώτης ανάγκης με τελική αποστολή το Εργατικό κέντρο της Λάρισας. Τα είδη που συγκεντρώνουμε είναι τα εξής: – Εμφιαλωμένα νερά (κατά προτεραιότητα), χυμούς, – Συσκευασμένη ξηρά τροφή μακράς διάρκειας , έτοιμη για άμεση κατανάλωση (κονσέρβες, κομπόστες κ.α), φρυγανιές –παξιμάδια, μπισκότα – κρουασάν – μπάρες δημητριακών – παστέλια, γάλα σε σκόνη. ( Όχι ρύζι και μακαρόνια). – Είδη ατομική...

Σαν σήμερα 8 Σεπτεμβρίου 1962 Την 8η Σεπτεμβρίου του 1962, ημέρα Σάββατο, οι καπνοπαργωγοί του Ξηρομέρου και του Βάλτου μαζί με τα γυναικόπαιδά τους κατέλαβαν την Εθνική οδό Αμφιλοχίας – Αγρινίου σε δύο σημεία: Το πρώτο και κύριο σημείο ήταν η τοποθεσία «Σαμάρι» κοντά στο χωριό Στάνου και το δεύτερο, η γέφυρα της Σφήνας. Έτσι διακόπηκε η συγκοινωνία από Αθήνα προς Γιάννενα και αντιστρόφως. Αίτημα των παραγωγών ήταν η δίκαιη αμοιβή του προϊόντος του μόχθου τους. Μεγάλη δύναμη της χωροφυλακής είχε συγκεντρωθεί στο χώρο της διαδήλωσης των αγροτών. Κατά το μεσημέρι κάλεσαν τους αγρότες να διαλυθούν. Οι αγρότες δήλωσαν πως αν δεν ικανοποιηθούν τα δίκαια αιτήματά τους δεν θα αποχωρίσουν και τόνισαν ότι θα παλέψουν για τη δικαίωσή τους. Στην άρνηση των παραγωγών οι χωροφύλακες απαντούν με δακρυγόνα και καπνογόνα. Συγχρόνως επιτίθενται με κλομπς. Οι καπνοπαραγωγοί αμύνονται με πέτρες και παλούκια. Τότε δόθηκε η διαταγή «Πυρ!» και ρίχτηκαν πυροβολισμοί στον αέρα. Γίνεται χαμός εκεί στη γέφυρα τ...

Του Βασίλη Πελέκη*** Μια ταινία δεν μπορεί να αλλάξει τον κόσμο αλλά πρέπει να την δημιουργούμε σαν να μπορούσε να το κάνει * Πολύ περισσότερο δεν μπορεί να αλλάξει τον κόσμο μια μικρή δημοτική παράταξη. Κι όμως. Έτσι πρέπει να σκεφτόμαστε. Γιατί " ό, τι δεν συνέβη ποτέ, είναι ό, τι δεν ποθήσαμε αρκετά"** Είμαστε πια σε ένα πολύ κρίσιμο σημείο. Οι κοινωνίες μας είναι στα πρόθυρα κατάρρευσης. Όποιος δεν το βλέπει ή εθελοτυφλεί ή βολεύεται. Είναι η πρώτη φορά που οι κυβερνώντες δεν ενδιαφέρονται καν για την εικόνα που παρουσιάζουν στους πληθυσμούς που διοικούν, αλλά και οι πολίτες αδιαφορούν για οποιοδήποτε θετικό αφήγημα εκ μέρους των όσο ψεύτικο κι αν είναι. Η ίδια ακριβώς εικόνα παρατηρείται και στο επίπεδο της τοπικής Αυτοδιοίκησης. Καμία έγνοια, κανένα όραμα. Οι υποψήφιοι δήμαρχοι προσπαθούν να προσελκύσουν όσο το δυνατόν περισσότερους δημοτικούς συμβούλους ούτως ώστε μέσω του μηχανισμού σόι - συγγενείς, να εγκλωβίσουν όλο...

Γραφεί ο Λεωνίδας Φραγκούλης**   Μέσα στον προεκλογικό κουρνιαχτό οραμάτων και ανιδιοτελών προθέσεων ακούγεται συχνά σε τοπικό επίπεδο ότι το Αγρίνιο είναι «η πόλη του νερού» και αφού είναι τέτοια σημαίνει ότι πρέπει να τύχει κάποιου είδους ανάπτυξης που ανάθεμα κι αν καταλαβαίνει κανείς πως αυτή νοείται (μια sic εκδοχή είναι αυτή των αγώνων ιστιοπλοϊας π.χ.) Είναι όμως πράγματι η πόλη μας «πόλη του νερού» και τι μπορεί να σημαίνει αυτό; Μήπως επειδή ολόγυρα υπάρχουν λίμνες, ποταμοί και θάλασσες; (τι να πει το Αιτωλικό τότε…). Μήπως επειδή είχαμε ρέματα; Μήπως επειδή χρόνια έτρεχε το νεράκι στο «ελαφάκι» πλατείας αλλά τώρα πάει κι αυτό; Μήπως επειδή το έμβλημα της πόλης είναι ο ίδιος ο Αχελώος σε μάχη με το Ηρακλή; Μήπως, μήπως…. Πολλά τα μήπως  αλλά ουδέν το προφανές. Και πως έχει εγκατασταθεί αυτή η περίφημη σχέση με το νερό; Πως μας επηρεάζει και πως διαμορφώνει την τοπική κουλτούρα; Πως εντέλει το νερό γίνεται κάτι τόσο ταυτοτικό όσο υπονοούν, χωρίς να είμαι σίγουρος...

Γράφει ο Στέλιος Μερμίγκης* Στις 31 Αυγούστου το βράδυ έφυγα από το φαρμακείο του νοσοκομείου κατευθυνόμενος στο γραφείου του φίλου και συντρόφου Γιώργου για να κάνουμε μαζί με την αγαπημένη συντρόφισσα Ηλέκτρα το τελικό check ώστε να αποστείλουμε ηλεκτρονικά το συνδυασμό του Ανυπότακτου Αγρινίου. Έπειτα από μια υπερπροσπάθεια ελαχίστων ημερών καταφέραμε το ακατόρθωτο, να βρούμε τον απαιτούμενο αριθμό των υποψήφιων και να ακολουθήσουμε μια επίπονη και εξαιρετικά απαιτητική διαδικασία συμπλήρωσης των δικαιολογητικών και των υποχρεωτικών χρηματικών παραβόλων κάτι που οι άλλοι συνδυασμοί το είχαν οργανώσει εβδομάδες πριν, προκειμένου να δώσουμε το δικαίωμα στους συμπολίτες μας να μας ψηφίσουν ή όχι. Η στιγμή της αποστολής είχε συγκινησιακή φόρτιση, ήταν σαν να βάζαμε καλάθι στο τελευταίο δευτερόλεπτο σε κρίσιμο αγώνα πρόκρισης, Buzzer beater νομίζω ότι λέγεται αυτό. Κι όμως παρά τα δεκάδες τηλεφωνήματα συγχαρητηρίων που δεχτήκαμε για την επίτευξη ενός στόχου που φαινόταν σε όλους μας άπ...