Τετάρτη, 15 Μαΐου 2019

Η συνέντευξη του επικεφαλής του Ανυπότακτου Αγρινίου στο agrinioweb radio


Εκλογές, δημοκρατία και "αστυνομος οργα"



Πού βρισκόμαστε σήμερα, τι πόλη ή τι χώρα θέλουμε; Και αφού απαντήσουμε σε αυτά ή μάλλον, πριν απαντήσουμε σε αυτά, θα πρέπει να απαντήσουμε τι πολίτες ή τι δημότες θέλουμε.

Γιάννης Γιαπράκης. Γιατρός-Ακτινολόγος.
Υποψήφιος με το «Ανυπότακτο Αγρίνιο»

Πού βρίσκονται εν γένει οι λαοί σήμερα και πού βρίσκεται άλλωστε και ο ελληνικός λαός; Νομίζω ότι ο εμφανέστερος χαρακτηρισμός που θα μπορούσε να δώσει κανείς -παρά τον οικονομικό  καθημερινό πόλεμο και την βαθειά κοινωνική κρίση που έχει εγκατασταθεί  και κολλήσει πάνω μας σαν την αφρικανική σκόνη της εποχής-  είναι ότι βρισκόμαστε  σε μια κατάσταση μοιρολατρείας, πολιτικής απάθειας, ιδιωτικοποίησης, ανευθυνότητας, κυνισμού, αδιαφορίας για τα κοινά και τα πολιτικά, και  σε  μια γενικότερη στάση  ζωής είτε  στα ιδιωτικά είτε στα κοινά, που είναι περίπου μια στάση, με συγχωρείτε, αποχαύνωσης, μέσα στον καταναλωτικό και τηλεοπτικό αυνανισμό, αποκομμένη εντελώς από τη φύση αλλά και από την ευθύνη μας απέναντι στο μέλλον και απέναντι στα ίδια τα παιδιά μας.
Το λέω αυτό, για να τονίσω, ότι η σημερινή κατάσταση δεν είναι απλώς το αποτέλεσμα των συνομωσιών, των μανουβρών, των χειρισμών, των δολοπλοκιών  των κυρίαρχων στρωμάτων.
Κατηγορούμε συνεχώς του κυρίαρχους ότι κυριαρχούν. Αυτό μοιάζει να είναι μία ανοησία. Είναι σαν να κατηγορούσαμε τους ξανθούς, γιατί είναι ξανθοί. Η δουλειά των κυρίαρχων είναι να κυριαρχούν. Εάν πρέπει να κατηγορήσουμε τους κυρίαρχους, τότε πρέπει να τους εκτοπίσουμε από τη θέση τους. Πρέπει να κατηγορήσουμε και τους κυριαρχημένους που αφήνουν τον εαυτό τους να κυριαρχείται - ή δεν είναι έτσι; Δεν μπορούμε να λέμε ότι ο λαός είναι παντοδύναμος  και κυρίαρχος και την ίδια στιγμή ο οποιοσδήποτε δημαγωγός  να τον τραβάει και να  τον σέρνει από τη μύτη. Πρέπει να πούμε ότι υπάρχει μία ευθύνη του λαού σε αυτά τα οποία γίνονται σήμερα, αλλά αυτό δεν φτάνει, διότι  αν έμενα εδώ θα έκανα ηθικολογία (άλλωστε η πλειοψηφία του κόσμου σήμερα βρίσκεται στα σχοινιά της επιβίωσης, ενώ ταυτόχρονα οι κρατούντες φροντίζουν καθημερινά να επενδύουν  στην αμάθειά του).Εδώ δεν κάνω ηθικολογία. Το λέω  για να υπενθυμίσω  ότι αυτά τα οποία συμβαίνουν, συμβαίνουν με την συμμετοχή μας και με την συνενοχή μας, έστω και αν αυτή η συνενοχή δεν είναι ποινική, είναι όμως πραγματική συνενοχή.

Χαιρετα μου τον πλατανο

Την ώρα που όλοι εμείς στο ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟ ΑΓΡΙΝΙΟ προσπαθούμε να στύψουμε το κεφάλι μας και να κατεβάσουμε ιδέες, να τις διατυπώσουμε δημόσια και να μπολιάσουμε την κοινωνία με αυτές, προσπαθώντας με τις μικρές δυνάμεις μαςι να ξαναφέρουμε την πολιτική στο προσκήνιο, κάποιοι άλλοι ξεπερνώντας ακόμη και τις συνήθεις πρακτικές αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν για την προβολή τους ακόμη και τα δέντρα της πόλης. Έτσι ένας πλάτανος στην περιοχή της πεταλούδας στην πιάτσα των ταξί στο Αγρίνιο αποφασίστηκε από άλλους επίδοξους σωτήρες να χρησιμοποιηθεί για την προβολή τους. Πιο χαρακτηριστική ενέργεια δηλωτική της πολιτικής και αισθητικής τους αντίληψης τόσο των ίδιων όσο  και των παρατάξεων τους που διεκδικούν την εξουσία του δήμου δεν θα μπορούσε να βρεθεί. Στην προεκλογική περίοδο έχω πει σε συναντήσεις μου με διάφορους φορείς ότι ο τόπος μας μπορεί και χειρότερα. Μένει να αποδειχτεί το βράδυ των εκλογών