Ένα σχολείο που καταρρέει «ξεγυμνώνει» το κράτος
Οι σφραγισμένες αίθουσες, οι στοιβαγμένοι μαθητές οι ρωγμές που διασχίζουν τους τοίχους δεν είναι «τεχνικά ζητήματα», είναι η πιο καθαρή ένδειξη της πολιτικής επιλογής των Κυβερνήσεων να επιβιώνει η εκπαίδευση με τα απομεινάρια των προϋπολογισμών Είναι γεγονός: το 6ο Γενικό Λύκειο Αγρινίου στέκει ως μνημείο εγκατάλειψης, όχι μόνο λόγω της ηλικίας του, αλλά εξαιτίας δεκαετιών πολιτικής αδιαφορίας, κρατικής υποχρηματοδότησης και μιας διαχρονικής λογικής που θέλει τη σχολική στέγη να αντιμετωπίζεται ως «περιττή δαπάνη». Τα γεγονότα των τελευταίων μηνών δεν αφήνουν κανένα περιθώριο παρερμηνειών: ένα σχολείο μισού αιώνα, με εμφανείς ρωγμές, με ταβάνια που υποχωρούν, με τοίχους που «σπάνε» σαν ξερά φύλλα, εξακολουθεί να λειτουργεί ως κανονικό εκπαιδευτικό ίδρυμα, σα να μην κρατά στις πλάτες του τον κίνδυνο μιας μικρής ή μεγάλης τραγωδίας. Κι όμως, καθημερινά, εκατοντάδες μαθητές και καθηγητές μπαίνουν σε αυτές τις αίθουσες με την κρυφή ελπίδα πως «σήμερα δεν θα συμβεί κάτι». Η «κ...