Αναρτήσεις

Καλή σχολική χρονιά

Εικόνα
Γράφει ο Γιώργος Κατσιπάνος  Δεύτερη συνεχόμενη χρονιά που εν μέσω πανδημίας ξεκινούν τα σχολεία και όλοι ευχόμαστε αφενός να σταματήσει η εξάπλωση της πανδημίας αφετέρου να μην σταματήσει η δια ζώσης μάθηση. Δυστυχώς οι κινήσεις που έπρεπε να γίνουν από τη κυβέρνηση και τη κ. Κεραμέως ώστε να αποφευχθεί το lock down στα σχολεία δεν έγιναν με αποτέλεσμα δάσκαλοι, γονείς και καθηγητές να κοιτούν το εγγύς μέλλον με απορία άλλα και φόβο. Απορία γιατί αυξάνεται ο αριθμός των μαθητών στα τμήματα αντί να μειώνεται (υπάρχουν πλείστα παραδείγματα και εδώ στο Αγρίνιο όπου τμήματα μαθητών με 13-14 μαθητές συνενώθηκαν σε ένα τμήμα αποτελούμενο από 26-27 μαθητές) και φόβος γιατί οι ελλείψεις σε εκπαιδευτικό προσωπικό, σε προσωπικό καθαρισμού αλλά και σε ιατρικό προσωπικό (στα σχολεία) είναι τεράστιες. Είναι ξεκάθαρο ότι η δημόσια εκπαίδευση δεν αποτελεί προτεραιότητα για την Κυβέρνηση και την κ . Κεραμέως. Αφήνοντας εκτός της ανώτερης εκπαίδευσης περίπου 40.000 μαθητές (κάποιοι εξ αυτών και «αρισ

Ανακοίνωση για την απελευθέρωση του Αγρινίου από τον ΕΛΑΣ την 14/9/1944

Εικόνα
Ας ακολουθήσουμε τις εικόνες που αναδεικνύουν οι λέξεις του συντάκτη της ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ εκείνης της εποχής και ίσως με αυτόν τον τρόπο να μπορέσουμε να αισθανθούμε τον απόηχο εκείνης της «δημόσιας και αυθόρμητης γιορτής» της απελευθέρωσης της πόλης του Αγρινίου από τα «ναζιστικά υπόλοιπα» της περιοχής μας. «Από νωρίς χθες το πρωί μία ασυνήθιστη κίνηση επικρατούσε σ’ όλη την πόλη μας. Οι δρόμοι έσφυζαν από την κίνηση των πολιτών. Όλη η αγορά είχε σημαιοστολιστεί αυθόρμητα χωρίς σχεδόν την εντολή κανενός, γυναίκες, παιδιά, γέροντες ξεπετιόνταν από τα σπίτια αλαλάζοντας χαρούμενα και σχηματίζοντας μία συνεχώς ογκούμενη πομπή που κινούνταν προς το Διοικητήριο του Τάγματος Ασφαλείας. Η κυκλοφορία των πολιτών ήταν απαγορευμένη κι όμως αψηφώντας τα στημένα παντού πολυβόλα, ο λαός ορμούσε ζητωκραυγάζοντας υπέρ της συμφιλιώσεως. Ο λαός της πόλης μας έδινε έτσι την ψήφο του. Από εκείνη τη στιγμή η συνθηκολόγηση του Τάγματος είχε υπογραφεί. Όταν η πομπή έφθασε στην πλατεία Μπέλλου, οι Αγρινιώτες

Οι αλλήθωροι του κολαστηρίου

Εικόνα
    Γράφει ο Στέλιος Μερμίγκης       Τούτες τις μέρες ήρθαν στο φως της δημοσιότητας σωρεία υποθέσεων πλαστών εμβολίων αλλά και πλαστών θετικών δειγμάτων από υγειονομικούς λειτουργούς προκειμένου όλα αυτά να τους εξασφαλίσουν την απρόσκοπτη εργασιακή τους σχέση. Οι πεφτοσυννεφάκηδες κυβερνώντες φαίνεται ότι για πρώτη φορά στη ζωή τους ήρθαν αντιμέτωποι με μια παρακμιακή πτυχή της πραγματικότητας, που οι ίδιοι βέβαια ανέχτηκαν, αν όχι ότι την δημιούργησαν, δεκαετίες τώρα. Αλήθεια, δεν είχαν ακούσει ποτέ για επίορκους γιατρούς που έδιναν με περισσή ευκολία πλαστές βεβαιώσεις ασθενειών σε φοιτητές για τις περιβόητες μετεγγραφές από ιδρύματα της αλλοδαπής προς τα αντίστοιχα ελληνικά; Κατά προτίμηση βέβαια οι αποδέκτες αυτών των γνωματεύσεων ήταν γόνοι μεγαλοκαθηγητάδων και άλλων μεγαλόσχημων παραγόντων προκειμένου να μπουν από το παράθυρο σε περιζήτητες σχολές, όπως π.χ. οι ιατρικές. Αλήθεια, δεν είχαν ακούσει ποτέ για τη φάμπρικα πλαστών βεβαιώσεων ιατρικών παθήσεων προκειμένου κάποι

Εμβολιασμός: πράξη συλλογικής κοινωνικής ευθύνης, πράξη ανθρωπισμού

Εικόνα
Του Στέλιου Μερμίγκη Στο διάβα της ανθρώπινης ιστορίας ο άνθρωπος ως συλλογικό ον, κατάφερε θαυμαστά πράγματα, όπως βέβαια και το αντίθετο: δημιούργησε τέρατα και καταστροφές. Ας περιοριστούμε όμως εδώ, μιλώντας για τα πρώτα. Αντιμετώπισε λοιπόν με επιτυχία πλειάδα προβλημάτων και κινδύνων που του έβαζαν εμπόδια στη ζωή του. Οι λοιμώδεις ασθένειες που εξαφάνιζαν στο διάβα τους εκατομμύρια ανθρώπινες ζωές ήταν κάποια από αυτά που κλήθηκε να αντιμετωπίσει βρίσκοντας στο τέλος θεραπείες για αρκετές από αυτές. Tα εμβόλια ήταν και εξακολουθούν να είναι ένα θαυμαστό και εκπληκτικό όπλο στη φαρέτρα του ανθρώπου για την αντιμετώπισή τους. Χάρη σ’ αυτά οι ασθένειες που ΄΄θέριζαν΄΄ στο παρελθόν έχουν εξαλειφθεί και είναι πλέον άγνωστες στα αυτιά μας, όπως λόγου χάρη η πολιομυελίτιδα, η ευλογιά, η διφθερίτιδα κ.ά. Χωρίς όμως το μαζικό εμβολιασμό, τη μεγάλη δηλαδή ανταπόκριση του κόσμου στην εμβολιαστική διαδικασία δεν θα καταφέρναμε τίποτα. Μόνο όταν συναινεί το σύνολο ή έστω η μεγαλύτερη δυνατή

Η κλιματική αλλαγή και το χάος λόγω έργων

Εικόνα
Γράφει ο Στέλιος Μερμίγκης Το σύνολο του αστικού πολιτικού προσωπικού της χώρας, από τους πιο αδαείς και αμόρφωτους έως τους πιο έξυπνους και καλλιεργημένους πολιτικούς μας, σε κάθε ευκαιρία δημόσιας τοποθέτησης παραδέχεται εδώ και κάμποσα χρόνια την ύπαρξη της κλιματικής αλλαγής από την αλόγιστη ανθρώπινη παρέμβαση. Η προστασία του περιβάλλοντος και της φύσης δεν λείπει από κανένα πολιτικό πρόγραμμα, ενώ πλήθος νομοθετικών πρωτοβουλιών αλλά και άλλων δράσεων έχει συχνά-πυκνά αυτόν τον τίτλο ως προμετωπίδα. Οι πρόσφατες δηλώσεις του πρωθυπουργού Κυρ. Μητσοτάκη επ’ αφορμή των καταστροφικών πυρκαγιών που πλήττουν για ακόμη μια φορά την πατρίδα μας είναι χαρακτηριστικές: «Εάν υπάρχουν λίγοι που έχουν επιφυλάξεις για το ότι η κλιματική αλλαγή είναι ένα πραγματικό φαινόμενο, ας έρθουν εδώ να δουν την ένταση των φαινομένων», προσθέτοντας πως «εάν δεν κάνουμε κάτι σύντομα, θα αντιμετωπίζουμε ολοένα και πιο δραματικές καταστάσεις». Τι έκανε λοιπόν ο τιμονιέρης της κυβέρνησης για να φρενάρει ή

Ο καύσωνας, τα αυτονόητα και τα αδιανόητα

Εικόνα
Γράφει ο Στέλιος Μερμίγκης Οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας που υπήρχαν πριν τις καταργήσουν τα μνημόνια προέβλεπαν ότι όταν η θερμοκρασία ξεπερνούσε τους 38 βαθμούς, οι εργασίες τουλάχιστον γι’ αυτούς που ασχολούνται με οικοδομικές δραστηριότητες διακόπτονταν. Κάμα, ζέστη, καύσωνας, είναι μερικές από τις δημοφιλείς λέξεις σε όσους κατοικούμε σ’ αυτή τη γωνιά της Δυτικής Ελλάδας. Είναι απίθανο να περάσει καλοκαίρι και να μη νιώσουμε στο πετσί μας έστω κι ένα τέτοιο θερμό κύμα. Η πρόσβαση τα τελευταία χρόνια στα διάφορα μετεωρολογικά σάιτ δίνει τη δυνατότητα σε όλους μας να μπορούμε να βλέπουμε τις προγνώσεις και να σιχτιρίζουμε τη μοίρα μας στον ερχομό ενός καύσωνα. Μόνο που γκρινιάζουμε και όσοι έχουμε εξασφαλίσει συνθήκες εργασίας και διαμονής σε χώρους με κλιματιστικά, κάτι που πριν από 30 χρόνια ήταν άγνωστο για την πλειονότητα των κατοίκων. Εξ ου και οι εκατοντάδες νεκροί στον καύσωνα του 1987. Ο κλιματισμός βλέπετε τότε ήταν πολυτέλεια και αφορούσε ελάχιστους προνομιούχους. Η καθ

Πως μέλη των Ταγμάτων Ασφαλείας Αγρινίου αντί να δικαστούν συνέχισαν τη βίαιη δράση τους στο Καρπενήσι μετά την απελευθέρωση

Εικόνα
 Του Λίνου Υφαντή Τα τάγματα Ασφαλείας ήταν στενοί συνεργάτες των Γερμανών στην Κατοχή. Στο Αγρίνιο ενεπλάκησαν με την εκτέλεση των 120, της Μαρίας Δημάδη και με άλλες βιαιότητες. Πολλοί θα περίμεναν ότι μετά την κατοχή θα συλλαμβάνονταν και θα δικάζονταν. Αντί αυτού, πρώην μέλη αυτών συνέχισαν τη δράση τους όχι μακριά από το Αγρίνιο αλλά στο γειτονικό Καρπενήσι. Μερικοί από αυτούς καταμαρτυρώνται ότι συμμετείχαν σε ομάδα ατάκτων  προερχόμενη από την Αιτωλοακαρνανία που αριθμούσε 250 ενόπλους, οι οποίοι συμμετείχαν σε βιαιότητες στο Καρπενήσι αρχές του 1947.  Μάλιστα σύμφωνα με την εφημερίδα “Το Βήμα” στο φύλλο της 16-1-1947 διέπρατταν κάθε είδους αυθαιρεσίες.” Ξυλοκόπησαν στο Καρπενήσι ακόμα και εθνικόφρονες, κούρεψαν γυναίκες εξορίστων που τελούσαν υπό την προστασίαν της αστυνομίας και διά μάχαιρας εχάραξαν εις το μέτωπον το γράμμα Χ. Τέτοια ήταν η διαγωγή των ώστε να προκαλέσουν την δυσανασχέτησιν και οργήν ακόμα και των ανδρών του Τάγματος τακτικού στρατού και παρ’ ολίγον να επήρχε