Πέμπτη, 9 Μαΐου 2019

Το δικαίωμα των νέων στην αυτοδιαχείριση της έκφρασης



Της Νικολέτας Γερολιμίνη – Φιλολόγου
Υποψήφια Δημοτική Σύμβολος με το ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟ ΑΓΡΙΝΙΟ

Αυτά τα δύσκολα χρόνια της κρίσης, που οι οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες έχουν πάρει πια σαφή χωροταξικό χαρακτήρα, ο οποίος αποτυπώνεται ανάγλυφα κυρίως στα μεγάλα αστικά κέντρα, με μια ευδιάκριτη απόκλιση μεταξύ των πολιτών του κέντρου και αυτών που κατοικούν στις ακραίες ή υποβαθμισμένες συνοικίες και τοπικές κοινότητες με ανεργία ή χαμηλό εισόδημα, είναι φανερή τόσο η έλλειψη πολιτιστικών υποδομών όσο και η ανάγκη στους τόπους αυτούς να έχουν πρόσβαση και συμμετοχή στο δικό τους χώρο αναφοράς για αυτοέκφραση, διασκέδαση και δημιουργικότητα.  Η αναφυόμενη αυτή κοινωνική ανισότητα αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα, όταν τη συνδέσει κανείς με τον πιο ευαίσθητο «νευρώνα» της κοινωνίας, τα παιδιά και τους νέους.



Σύμφωνα με μια έρευνα του Παιδαγωγικού Τμήματος του ΕΚΠΑ που έγινε για λογαριασμό του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, η συμμετοχή των νέων σε πολιτιστικά προϊόντα είναι απογοητευτική. Ενδεικτικά αναφέρουμε:

Το 2015, στην Ελλάδα, το 77,8% των νέων (περίπου 8 στους 10), από 16 έως 24 ετών, δήλωσε ότι δεν επισκέφθηκε κανένα αξιοθέατο μέσα στο χρόνο. Για τις ίδιες ηλικίες ,στην Ευρωπαϊκή Ένωση ο μέσος όρος, είναι 52,5%. Το 2007 οι εισπράξεις των κινηματογραφικών ταινιών καταγράφονται σε 104,2 εκατ. ευρώ, ενώ το 2017 σε 58,5 εκατ. ευρώ. Οι δαπάνες των νοικοκυριών για εφημερίδες και περιοδικά στα χρόνια της κρίσης μειώθηκαν κατά 50%.Στους λόγους μη συμμετοχής των νέων ηλικίας 16-24 χρόνων σε πολιτιστικές δραστηριότητες (για το 2015), προηγείται θεαματικά η έλλειψη ενδιαφέροντος . Στην περίπτωση των παραστάσεων ένα 49,4% δηλώνει ότι δεν πήγε για οικονομικούς λόγους, ενώ ένα 44,2% από έλλειψη ενδιαφέροντος. Η διαφορά είναι μικρή. Το 2015-2016 ο αριθμός των θεατρικών έργων υπερδιπλασιάστηκε, οι παραστάσεις αυξήθηκαν κατά 30%.

Αυτή η έλλειψη πολιτιστικού ενδιαφέροντος των νέων όσο και η αποχή τους από τα πολιτιστικά δρώμενα φαίνεται βάσει της παραπάνω έρευνας, ότι δεν είναι αποκλειστικά προϊόν της κρίσης και δεν οφείλεται μόνο στην έλλειψη χρημάτων. Σίγουρα σχετίζεται με την εδραίωση μιας ψηφιακής πραγματικότητας που «εκθρονίζει» τη φυσική επαφή, που «βομβαρδίζει» ποικιλότροπα και πανεύκολα τα μυαλά των παιδιών και των νέων με πλήθος ερεθισμάτων και πληροφοριών ταλαιπωρώντας έως καταστρέφοντας τις προσλαμβάνουσές τους, και δημιουργώντας μια σύγχυση και πολυδιάσπαση που μόνο δημιουργική δεν είναι.

Το ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟ με τους καθηγητές και τους δασκάλους




Ενημερωτική συνάντηση – συζήτηση πραγματοποίησαν το απόγευμα της Τρίτης, 7 Μαΐου, οι υποψήφιοι Δημοτικοί Σύμβουλοι της παράταξης του ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟΥ ΑΓΡΙΝΙΟΥ, Μιχάλης Ζαραβίνας, Γιάννα Φραγκοπούλου και Φώτης Κακκαές, καθώς και ο επικεφαλής του Συνδυασμού, Στέλιος Μερμίγκης, με τα διοικητικά συμβούλια των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Οι πρόεδροι των δύο συλλόγων Γιώργος Κατσίφας της Δευτεροβάθμιας και Ηλίας Παπαχρήστος της Πρωτοβάθμιας εξέθεσαν μια σειρά από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στην καθημερινότητά τους οι εκπαιδευτικοί, αλλά και οι μαθητές, που αφορούν στην κακή χωροθέτηση των σχολικών συγκροτημάτων με τεράστια και ανομοιογενή σχολικά συγκροτήματα, την ακαταλληλότητα πολλών σχολείων κυρίως στην προσχολική αγωγή, την ανεπαρκή φύλαξή τους, το πρόβλημα με τις καθαρίστριες, τις επικείμενες συγχωνεύσεις σχολείων κ.ά.
Ο Στέλιος Μερμίγκης δήλωσε ότι και μόνο η απαράδεκτη εικόνα πολλών σχολείων της πόλης μας, μια υπόθεση που ξεκινά από πολύ παλιά, δείχνοντας τις διαχρονικές πολιτικές ευθύνες για το θέμα αυτό, είναι επαρκής λόγος για να αναγκάσει πολλούς συμπολίτες μας να ασχοληθούν με τα κοινά, από όποιο μετερίζι κρίνουν οι ίδιοι, προκειμένου να παλέψουν τουλάχιστον για τα αυτονόητα, όπως οι ασφαλείς συνθήκες φύλαξης για τα παιδιά μας.
Ταυτόχρονα, εξέθεσε τις πολυποίκιλες παρεμβάσεις της δημοτικής παράταξης «ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟ ΑΓΡΙΝΙΟ» στη θητεία του, όπως το θέμα της έλλειψης πολεοδομικής άδειας για περισσότερα από τα μισά σχολεία της επικράτειας του Δήμου, δείχνοντας τις διαχρονικές πολιτικές προτεραιότητες, που υιοθετούν όλες οι δημοτικές αρχές, την επικίνδυνη πρόσβαση σε πολλά, ακόμη και καινούρια σχολεία, όπως αυτής του 10ου  Δημοτικού τα παιδιά του οποίου αναγκάζονται να διασχίζουν την περιμετρική οδό χωρίς να υπάρχει μια πεζογέφυρα, την απίστευτη σπατάλη για τις ενεργειακές ανάγκες λόγω της παλαιότητας των κτιρίων, το πρόβλημα με τις άθλιες συμβάσεις των καθαριστριών, αλλά και το απίστευτο σκάνδαλο δωρεάς οικοπέδου από το Δήμο σε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δίκαιου για ανέγερση του θεραπευτηρίου του όταν η πόλη έχει τεράστιες ανάγκες για σχολική στέγη.
Τέλος, καταθέσαμε τις εξής προτάσεις, για τις οποίες οφείλουμε όλοι να παλέψουμε, όπως την εκπροσώπηση μελών των Δ.Σ. στις σχολικές επιτροπές -κάτι που συμβαίνει σε πολλούς δήμους της χώρας- καθώς και την άμεση συνεργασία του Δήμου και της Διεύθυνσης της Εκπαίδευσης για το σχεδιασμό και τη χωροθέτηση των σχολικών μονάδων.