Πέμπτη, 9 Ιουλίου 2020

Η μάχη της Γουριτσας



10 Ιουλίου 1943

Κείμενο: Λ. Τηλιγαδας*

Στις 7 Ιουλίου 1943 έφθασε από την οργάνωση του ΕΑΜ Αγρινίου στο αρχηγείο του 2ου Τάγματος του 2/39 συντάγματος του ΕΛΑΣ (Τριχωνίδας), που είχε την έδρα του στον Άγιο Βλάση το παρακάτω σήμα: «Πληροφορία εξακριβωμένη: εντός των ημερών τμήμα του κατοχικού στρατού θα μεταβεί στο Θέρμο για εγκατάσταση στρατιωτικής βάσεως. Παρακαλούμε όπως καταβληθεί κάθε προσπάθεια για ματαίωσή της».[1] Η «διαρροή» αυτή προερχόταν από τη διερμηνέα των Γερμανών στο Αγρίνιο, Μαρία Δημάδη.
Έπρεπε πάση θυσία λοιπόν, τα σχέδια των κατακτητών να αποτραπούν, γιατί η εγκατάσταση των Γερμανών στο Θέρμο θα σήμαινε την αποκοπή του Γενικού Αρχηγείου του ΕΛΑΣ του νομού Αιτωλοκαρνανίας, το οποίο βρισκόταν στο Δρυμώνα, από τις βάσεις ανεφοδιασμού, που κατά κύριο λόγο ήταν τα πλούσια καμποχώρια του Αγρινίου και το γερμανοκρατούμενο Θέρμο θα έμπαινε σφήνα στην καρδιά των ανταρτών της περιοχής, κόβοντας στη μέση την ορεινή Τριχωνίδα και δημιουργώντας σημαντικό πρόβλημα στη συνοχή των αντάρτικων ομάδων του Παναιτωλικού με αυτών της Μακρυνείας και της Ναυπάκτου.

Το 2ο Τάγμα του 2/39 Συντάγματος του ΕΛΑΣ, που εκείνη την εποχή, όπως προαναφέραμε βρισκόταν στρατοπεδευμένο στον Άγιο Βλάση, είχε στη διοίκηση των τμημάτων του τους καπεταναίους, Βασίλη Σκιαδά (Καπετάν Επαμεινώντα), Θ. Αλεφάντη (Καπετάν Θρύλο), Θανάση Ζήκο (Καπετάν Ακρίτα), Αντώνη Παπαϊωάννου (Καπετάν Δία), Απ. Τσιαπούρη (Καπετάν Βάκχο), Θωμά Μποκώρο (Καπετάν Μίλιο), Πάνο Παπουτσή (Καπετάν Σφίκα), Βασίλη Νικολακόπουλο (Καπετάν Βράχο), Κώστα Σταυρόπουλο (Καπετάν Κλεομένη), Γιάννη Κωστόπουλο (Καπετάν Ακαρνάνα), Θόδωρο Πολιτόπουλο και Φώτη Πατσιαλό.[2]

Αμέσως μετά την πληροφορία και την έγκριση της επιχείρησης από τη διοίκηση του 2/39 συντάγματος, το τάγμα έρχεται και καταυλίζεται στο γνωστό μοναστήρι της Μυρτιάς, πιάνοντας θέσεις πάνω στις στροφές του δρόμου, που ενώνει το Αγρίνιο με το Θέρμο.
Δημιουργούνται πέτρινοι αυτοσχέδιοι ημικυκλικοί προμαχώνες και άλλα υποτυπώδη οχυρωματικά έργα, τα οποία καλύπτονται με φρεσκοκομμένα κλαριά, για να μην είναι ορατά από το δρόμο και πραγματοποιούνται δύο ασκήσεις, έτσι ώστε ο κάθε αντάρτης να γνωρίζει ακριβώς τη θέση του.

Επικεφαλής της επιχείρησης ορίζεται ο καπετάν Επαμεινώντας (Βασίλης Σκιαδάς) από τον Άγιο Βλάση, ο οποίος είχε υπηρετήσει ως υπίλαρχος στο Αλβανικό μέτωπο. Ο Βασίλης Σκιαδάς γεννήθηκε το 1912 στον Άι-Βλάση Τριχωνίδας και τελείωσε την σχολή ιππικού Χαλκίδας. Στο αλβανικό μέτωπο υπηρέτησε σε έφιππη ομάδα αναγνώρισης, που μπήκε πρώτη στην πόλη της Κορυτσάς. Παρασημοφορήθηκε με το αριστείο ανδρείας και προήχθη σε ίλαρχο. Από το 1938 ήταν μέλος του ΚΚΕ και στην Κατοχή βγήκε στο βουνό με τις πρώτες ανταρτομάδες του ΕΛΑΣ με το ψευδώνυμο «Επαμεινώντας». Αργότερα του ανατέθηκε η Διοίκηση του 3ου Τάγματος του 2/39 Συντάγματος που πολέμησε στην μάχη της Αμφιλοχίας, όπου ο ίδιος τραυματίστηκε βαριά.

Λίγο μετά την αποφυλάκισή του το 1946 και με τον εμφύλιο να ξεκινάει, ο Β. Σκιαδάς, προσπάθησε να ξαναβγεί στο βουνό, αλλά σκοτώθηκε σε ενέδρα της Χωροφυλακής μαζί με τον καπετάνιο Αυγούλη. Κάποιος άγνωστος αντάρτης σύντροφός του τον έθαψε στο βουνό Παναιτωλικό.

Το σχέδιο της μάχης μαζί με τον Επαμεινώντα έφτιαξαν, όπως αναφέρει ο Μαραγιάννης, οι Θέρμιοι, Θ. Ζήκος, Γ. Παπαθανασόπουλος και Θ Χαρώνης. Οι τρεις αυτοί μαχητές του Λαϊκού Στρατού αξιοποίησαν τη σημαντική εμπειρία τους, ως αξιωματικός πολυβόλων στο αλβανικό μέτωπο, ο πρώτος, ως σχεδιαστής πολεμικών ασκήσεων το 1935 στο Μεσολόγγι, ο δεύτερος και ως αξιωματικός του πυροβολικού στο μέτωπο της Μακεδονίας, ο τρίτος

Για συνέχεια πατήστε εδώ

Παρασκευή, 3 Ιουλίου 2020

Η θέση της παράταξης«Ανυπότακτο Αγρίνιο» σχετικά με το ενδεχόμενο θέσπισης εκλογικού ορίου 3% ή 5% για την είσοδο μιας παράταξης στα Δημοτικά Συμβούλια



“Κάθε δημόσια συζήτηση για τον εκλογικό νόμο, είναι μια συζήτηση που εκπορεύεται από όλους εκείνους που θεωρούν τους εαυτούς τους ιδιοκτήτες της χώρας. Πρόθεση τους βέβαια είναι να διαμορφώσουν όλες εκείνες τις παραμέτρους που θα τους εξασφαλίσουν με πρόσχημα πάντα τη «σταθερότητα» και τη «κυβερνησιμότητα», την εσαεί παραμονή τους σε όλες τις θέσεις εξουσίας. Σε αυτή λοιπόν την «τεχνική» συζήτηση για το πως θα κατανέμονται οι πολυπόθητες έδρες το σημαντικότερο εργαλείο αλλοίωσης της εκπροσώπησης άρα και της βούλησης του εκλογικού σώματος είναι ο «κόφτης» (το απαιτούμενο κατά καιρούς 3% για την είσοδο ενός σχήματος , παράταξης, κόμματος στα σχετικά όργανα) που επιλέγεται με στόχο τον αποκλεισμό των μικρών και ίσως και ενοχλητικών αυτών φωνών, του οποίου καμία δημοκρατική συνείδηση δεν μπορεί να είναι υπέρμαχος. Είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι η εφαρμογή της απλής και άδολης αναλογικής από το πιο μικρό σωματείο έως και το κοινοβούλιο, είναι το μόνο εκλογικό σύστημα που μπορεί να είναι αποδεκτό από όσους τουλάχιστον ευαγγελίζονται την πίστη τους στη δημοκρατία” σχολιάζει ο Στέλιος Μερμίγκης.

Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2020

Ερωτήσεις από το “Ανυπότακτο Αγρίνιο” στο δημοτικό συμβούλιο


Για την οικονομική ενίσχυση των εθελοντικών πυροσβεστικών σταθμών Γαβαλούς και Παραβόλας, καθώς και για τις απαιτούμενες παρεμβάσεις στους αύλειους χώρους του 11ου και 17ου Δημοτικού Σχολείου Αγρινίου απευθύνει ερωτήσεις προς τη δημοτική αρχή Αγρινίου η δημοτική παράταξη “Ανυπότακτο Αγρίνιο”.
Αναλυτικά:
Οι πυρκαγιές κάθε καλοκαίρι δυστυχώς αποτελούν μια ζοφερή πραγματικότητα στον τόπο μας. Οι τεράστιες απώλειες σε δασικές εκτάσεις, περιουσίες, αλλά δυστυχώς και σε ανθρώπινες ζωές καθιστούν το θέμα της πυρασφάλειας άκρως απαραίτητο και αναγκαίο. Σ’ αυτή την κατεύθυνση, σπουδαίο ρόλο παίζουν οι εθελοντικές ομάδες πυρόσβεσης. Σύμφωνα με το νόμο 4029/11 που αφορά στην ίδρυση εθελοντικών πυροσβεστικών σταθμών και κλιμακίων και με δεδομένο ότι είναι υποχρέωση του Δήμου να διοχετεύει συγκεκριμένα κονδύλια της Πολιτικής Προστασίας κάθε χρόνο,
ερωτάται η Δημοτική Αρχή:
Ποια χρηματικά ποσά διατέθηκαν από το 2015 έως και σήμερα στους δύο εθελοντικούς σταθμούς Γαβαλούς και Παραβόλας για την εύρυθμη λειτουργία τους;
Κατά την προηγούμενη θητεία σας ο αύλειος χώρος του σχολικού συγκροτήματος των Παπαστρατείων ανακαινίστηκε και παραδόθηκε στους δεκάδες μαθητές, που πραγματοποιούν εκεί τις αθλητικές τους δραστηριότητες.
Ερωτάται η Δημοτική Αρχή:
Έχει μεριμνήσει για ανάλογες παρεμβάσεις σε σχολικά συγκροτήματα της πόλης μας και ειδικά σε εκείνα που πραγματοποιούνται προπονήσεις καθημερινά από διάφορα αθλητικά σωματεία, όπως αυτό του 11ου και 17ου Δημοτικού Σχολείου Αγρινίου;

Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2020

Το «Ανυπότακτο Αγρίνιο» για πεζοδρομήσεις και ΓΠΣ



Στο πρώτο Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης μετά την καραντίνα κυριάρχησαν, όπως ήταν αναμενόμενο, τα θέματα της πρόσφατης πεζοδρόμησης, καθώς και η συμμετοχή του Δήμου στην πρόσκληση του αρμόδιου υπουργείου για τη δημιουργία τοπικών πολεοδομικών σχεδίων ανά δημοτική ενότητα.
Ακλόνητη πεποίθηση της Δημοτικής Αρχής είναι ότι η πεζοδρόμηση μερικών δρόμων στο κέντρο της πόλης είναι αρκετή για να αναβαθμίσει την ποιότητα ζωής των κατοίκων. Με την εφαρμογή των πεζοδρομήσεων πρέπει να αξιολογούνται τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, όπως οι εμπορικές και οι άλλες επαγγελματικές χρήσεις του δημόσιου χώρου, οι ασφάλειες και επισφάλειες που διέπουν τις συνήθειες των χρηστών του, καθώς και η εφαρμογή των κανονιστικών μέτρων που εφαρμόζονται σε αυτόν.

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο, ότι ένα έργο από μόνο του δεν καθίσταται αυτόματα χρήσιμο όταν δεν υπολογίζονται σωστά όλες οι παράμετροι. Είναι ικανό μάλιστα να δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα από αυτά που σύμφωνα με τις μελέτες κλήθηκε να επιλύσει, ιδιαίτερα όταν «κλείνουν» τμήματα δρόμων που στον αρχικό σχεδιασμό ήταν ανοικτά.

Το «κλείσιμο» του κέντρου που επιχειρήθηκε, όπως επιχειρήθηκε, δημιούργησε μια σειρά  ερωτημάτων, τα οποία ακόμα δεν απαντήθηκαν από τη Δημοτική Αρχή και τα οποία μας οδηγούν στο να αντιμετωπίζουμε με σκεπτικισμό το συνολικό αποτύπωμα της παρέμβασης.

Πώς μπορούν οι πεζοδρομήσεις του κέντρου να αναβαθμίσουν ποιοτικά την μετακίνηση των πεζών όταν το περιφερειακό δίκτυο των πεζοδρόμων και των πεζοδρομίων (Χαριλάου Τρικούπη, Μακρή, Παναγοπούλου, Σουλίου κ.ά.) ή είναι ανύπαρκτο ή είναι αποσπασματικό, ή είναι κατεστραμμένο σε τέτοιο βαθμό που με δυσκολία να χρησιμοποιείται και από αρτιμελείς κατοίκους αλλά κυρίως από άτομα με ειδικές ανάγκες που ζουν και κινούνται στην πόλη;
Πώς είναι δυνατό ένα πραγματικό δίκτυο πεζοδρομήσεων να είναι λειτουργικό χωρίς να έχει προβλεφθεί η δρομολόγηση ενός σταθερού μέσου μαζικής μεταφοράς, όπως ένα ηλεκτρικό mini bus ή ένα τραμ που θα βοηθά στην προσέγγιση αυτού του κέντρου και θα αποτρέπει τη χρήση του αυτοκινήτου;
Είναι ποτέ δυνατόν το παραπάνω ζήτημα να επιλυθεί μόνο με τα ηλεκτρικά ποδήλατα, τα οποία θα κινηθούν χωρίς κανένα ειδικό κανονισμό μέσα σε αυτούς τους πεζοδρόμους και μάλιστα χωρίς την κατασκευή κανενός ποδηλατοδρόμου ή έστω μιας στοιχειώδους πρόβλεψης οποιασδήποτε ανάλογης σήμανσης, πολύ δε περισσότερο όταν η χρήση τους απευθύνεται σε ικανές να τα χρησιμοποιήσουν ηλικίες;
Πώς μπορεί να παραμείνει ελεύθερος ο αυξημένος δημόσιος χώρος που θα προκύψει, αν δεν διασφαλιστεί ο εμπορικός χαρακτήρας των οδών που μετατρέπονται σε πεζοδρόμους από την αλόγιστη και ασύστολη ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων, όταν μάλιστα η ίδια η ζωή έχει αποδείξει το αντίθετο;
Αυτά δυστυχώς είναι ερωτήματα που όχι μόνο δεν απαντήθηκαν, από τη Δημοτική αρχή αλλά και οι όποιες απαντήσεις υπήρξαν δόθηκαν χωρίς πραγματικό αντίκρισμα στα προβλήματα που προκύπτουν από την εφαρμογή του έργου των πεζοδρομήσεων στο κέντρο της πόλης του Αγρινίου.

Κάτι ανάλογο συνέβη και με το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο της Δημοτικής ενότητας Αγρινίου που ψηφίστηκε το 2013. Ενώ το ΓΠΣ θα έπρεπε να αποτελεί ένα σπουδαίο εργαλείο για να διευθετήσει από τη μια τις όποιες πολεοδομικές εκκρεμότητες ταλαιπωρούν τους κατοίκους της πόλης κι από την άλλη να βοηθήσει την ανάπτυξη του τόπου μας, παραμένει ένας κακοφτιαγμένος και ασφυκτικός δεσμώτης κάθε αναπτυξιακής πρωτοβουλίας. Οι αστοχίες και οι κακές επιλογές που θεσμοθέτησε, δημιούργησαν ένα εφιαλτικό τοπίο τόσο για τις περιουσίες αρκετών συμπολιτών μας, όσο και για το μέλλον και την προοπτική των επιχειρήσεων που ή αναπτύχθηκαν με στρεβλό τρόπο όλα αυτά τα χρόνια ή είναι αδύνατη η ύπαρξή τους μετά το 2013. Είναι κάτι παραπάνω από επιτακτική αναγκαιότητα η άμεση και καλά μελετημένη αναθεώρησή του.

Σύμφωνα με όσα ακούστηκαν στο πρόσφατο Δημοτικό Συμβούλιο η Δημοτική Αρχή επιχειρεί να ανατρέψει την υφιστάμενη κατάσταση με την εκκίνηση των διαδικασιών της αναθεώρησης του ΓΠΣ μέσα από την πρόσκληση του αρμόδιου Υπουργείου για τη δημιουργία τοπικών χορικών σχεδίων, στα οποία θα επιχειρήσει να εντάξει τις Δημοτικές Ενότητες του Αγρινίου και του Αγγελοκάστρου. Ελπίζουμε ότι η πρόταση θα γίνει αποδεκτή, ότι το προηγούμενο κακό παράδειγμα στο οποίο αναφερθήκαμε θα αποτελέσει πρότυπο προς αποφυγήν, και ότι ο καινούργιος σχεδιασμός θα δώσει τα περιθώρια στις αναπτυξιακές δυνάμεις της περιοχής μας να συμβάλλουν καθοριστικά στη διαμόρφωσή του. Είναι επιτακτική ανάγκη για την όσο το δυνατόν ταχύτερη  υλοποίησή του.

Τέλος, ένα χρήσιμο πολιτικό συμπέρασμα που βγαίνει αβίαστα με αφορμή το θέμα της πρόσκλησης από τη μεριά του Υπουργείου προς τους Δήμους είναι τούτο: Το σύνολο του πολιτικού προσωπικού που διαφέντευε και διαφεντεύει τις τύχες μας δεν ήταν άξιο 40 χρόνια μετά την είσοδο της χώρας μας στη ΕΕ να δημιουργήσει τοπικά πολεοδομικά σχέδια στις πόλεις και τα χωριά μας, αφήνοντας έτσι το περιθώριο σε μια σειρά από αυθαιρεσίες και ελλείμματα στην καθημερινότητα των πολιτών. Η κατά τα άλλα ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας και το ευρωπαϊκό κεκτημένο, αγαπημένα τσιτάτα των «μένουμε Ευρώπη» σε όλες τους τις εκδοχές, υλοποίησαν μόλις το 20% της επικράτειας σε τέτοιες αναγκαίες παρεμβάσεις, ίσως γιατί οι προτεραιότητες τους ήταν και εξακολουθούν να είναι άλλες, πέρα και μακριά από τη διευθέτηση των υπαρκτών κοινωνικών αναγκών.

Ανυπότακτο Αγρινιο
Λαϊκή συνέλευση

Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2020

Η τριαντατετράχρονη, ο ψευτογιατρός, οι κοριοί, και μια λιποθυμία από πείνα





ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ 

Μια λιποθυμία ενός εννιάχρονου κοριτσιού στη Ρόδο από την πείνα ήταν αρκετή για να καταρρεύσει όλος ο επικοινωνιακός μιντιακός σχεδιασμός των επιτελών της κυβέρνησης και των βαρόνων του Μιντιακού κατεστημένου για τους κοριούς, τους Μιονήδες και τους Παπάδες. Μαζί του παρέσυρε τις θλιβερές ιστορίες των γυναικών με το βιτριόλι, την απαγωγή της μικρής στην Θεσσαλονίκης με τους συνακόλουθους διασυρμούς από εκείνη την οπτική της κλειδαρότρυπας που καταστρέφει ζωές και οδηγεί τους ανθρώπους στην απόγνωση, την περιθωριοποίηση και ενίοτε στην αυτοκτονία.




Μια κοινωνία που ήταν αόρατη μέχρι τώρα για τα κανάλια εμφανίζεται ξαφνικά από το πουθενά και, ως δια μαγείας, όλοι ανακαλύπτουν ότι υπάρχουν μητέρες που πρέπει να ζήσουν τα δυο τους παιδιά με 178 ευρώ τον μήνα αφού το κράτος ότι ήταν να δώσει το έδωσε. Και από εδώ και στο εξής αυτό που μένει για την άτυχη γυναίκα και τα παιδιά της καθώς και τους χιλιάδες άλλους που είναι στην θέση της είναι η φιλανθρωπία και τα συσσίτια της εκκλησίας.

Με ψευτοπερίλυπο ύφος οι παρουσιαστές των καναλιών βγάζουν στον αέρα την είδηση και αμέσως μετά διαφόρους «ειδικούς» περιφερόμενους σχολιαστές που μας συμβουλεύουν για το πώς θα δοθεί αυτό ή το άλλο επίδομα ή βοήθημα, που ως άλλος Μωυσής μας εξασφάλισε ο Κούλης. Αυτά σε συνδυασμό με τις επικλήσεις σε φιλάνθρωπους για να βοηθήσουν την δύστυχη μητέρα αλλά και ρεπορτάζ όπου με φόντο τα ερημωμένα ξενοδοχεία διαπιστώνουν – ω, τι έκπληξη! - ότι η ανεργία θα ξεπεράσει ακόμα και τα επίπεδα του 2010. Είναι συγκλονιστική δε, η αναφορά του Θανάση Σταμούλη, πρόεδρου των ξενοδοχοϋπαλλήλων Ρόδου ότι «έρχονται άνθρωποι έξω από το εργατικό κέντρο της Ρόδου, για να πουλήσουν τα υπάρχοντά τους. Μου θυμίζει κατοχή η κατάσταση. Η Ρόδος είναι νεκρή πόλη. Δεν κινείται τίποτα έξω. Ειδικά το βράδυ είναι νέκρα».

Να λοιπόν που σε μια στιγμή «ανάβουν τα φώτα», και αποκαλύπτονται όλα όσα προσπαθούσαν να αποκρύψουν πίσω από την μπόχα των διαλόγων του Μιονή και του Παπά , πίσω από τον ψευτογιατρό και τους δυστυχισμένους που εξαπάτησε. Να λοιπόν που όπως και στην αρχή της κρίσης που δεν πίστευε η Διαμαντόπουλου και ο Πορτοσάλτε ότι τρώνε άνθρωποι από τα σκουπίδια, ότι πεθαίνουν από μαγκάλια , ότι αυτοκτονούν γιατί δεν έχουν να ταΐσουν τα παιδιά τους, ότι άνεργοι γονείς σταματούν τα παιδιά τους από τις σπουδές τους γιατί δεν έχουν να πληρώσουν, όλα αυτά επαναλαμβάνονται. Δεν τολμούν φυσικά να μιλήσουν και πάλι για «φάμπρικα με λιποθυμίες», αλλά κάνουν τα πάντα για να «φλουτάρουν» την εικόνα με δόσεις φιλανθρωπίας και υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα..

Μαζί με αυτά θα προσπαθήσουν να πείσουν τους εργαζόμενους, την κοινωνία κουνώντας το δάκτυλο αλλά Χαρδαλιά ότι αυτή φταίει για το «κακό το ριζικό της» ότι όλα είναι ατομική ευθύνη και διαχείριση και όσοι δεν καταλαβαίνουν τους περιμένει ο καιάδας της φτώχιας και της ανεργίας. Μιας κοινωνίας που θα προσπαθήσουν να την πείσουν ότι αυτό που θα την σώσει είναι η «επιχειρηματικότητα» που στην γλώσσα τους σημαίνει νέο μπούκωμα με εκατομμύρια σε παλιά και νέα λαμόγια ( βλέπε εκατομμύρια Πέτσα, «σκόιλ ελλικικού», κ.λπ.).

Όλα αυτά «μαζί και ταυτοχρόνως» με τις πολιτικές του νόμου και της τάξης όπου διαδηλωτές συλλαμβάνονται ενώ πραγματοποιούν πορεία και οδηγούνται στην ΓΑΔΑ για εξακρίβωση στοιχείων. Με νομοσχέδια που στην πραγματικότητα απαγορεύουν τις διαδηλώσεις, με εξώσεις προσφύγων που πια περιφέρουν την δυστυχία τους στους δρόμους και τις πλατείες, με καθηγητάδες τουρκολόγους που προβλέπουν - έτσι απλά- θερμό επεισόδιο με την Τουρκία πόλεμο δηλαδή που θα σκοτωθεί κόσμος και από τις δυο μεριές του Αιγαίου για τις ΑΟΖ, και τον Μεγάλο δολοφόνο των λαών της Μέσης Ανατολής το Ισραήλ να παίζει και με αυτή την κυβέρνηση αλλά και την προηγούμενη τον ρόλο του μεγάλου νταβατζή στην περιοχή.

Όμως ότι και να κάνουν δεν μπορούν να εμποδίσουν την εικόνα που αναδύεται: μιας κοινωνίας που η περίοδος του κορονοϊού επιτάχυνε ακόμα περισσότερο την φτωχοποίηση και την εξαθλίωση μεγάλων τμημάτων της. Αυτό σε πείσμα των σχεδιασμών τους (σήμερα η λιποθυμία της εξάχρονης αύριο κάτι άλλο) θα αλλάζει καθημερινά την ατζέντα. Θα φέρνει στο προσκήνιο τα μεγάλα αδιέξοδα όχι μόνο των πολιτικών των εκάστοτε κυβερνήσεων αλλά τα δομικά αδιέξοδα του ίδιου του πολιτικού και κοινωνικού συστήματος.

Η ανεργία, η φτώχια, ο θυμός, η αδικία, η ανέχεια, η καταστολή, όλα όσα δηλαδή είναι η καύσιμη υλη για τις μελλοντικές εκρήξεις φαίνεται πως έχουν αρχίσει να ανησυχούν τα μιντιακά επιτελεία. Ο απόηχος από την εξέγερση στις ΗΠΑ τους τρομάζει γιατί παρόμοια ήταν η καύσιμη υλη που την τροφοδότησε. Αφουγκράζονται το βουητό που μπορεί να είναι ακόμα μακρινό και απροσδιόριστο κάνουν εκκλήσεις για να δοθούν λίγα περισσότερα ψίχουλα από αυτά που δίνουν μέχρι τώρα, προτρέπουν τον Κούλη για εκλογές όχι γιατί έχουν να φοβηθούν τίποτα από την ψοφοδεή αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ αλλά για να προλάβουν το ξέσπασμα της λαϊκής οργής. Γιατί μπορεί η κοινωνία να δείχνει εξουθενωμένη και μισοναρκωμένη, με βολεμένο μεγάλο της κομμάτι στο «υπάρχουν και χειρότερα», όμως σιγά σιγά τα χειρότερα πλησιάζουν αφού το δεύτερο κύμα έξαρσης του κορονοϊού το φθινόπωρο είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο προκαλώντας ακόμα μεγαλύτερη οικονομική καταστροφή.

 Το πώς θα εξελιχθεί η οξυμένη ταξική αντιπαράθεση, το πώς, ποια μορφή και κατεύθυνση θα έχει, το ποια θα είναι η επίδραση της κομουνιστικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς είναι το μεγάλο ζητούμενο της εποχής που άμεσα θα πρέπει να απαντηθεί.

Πηγή: kommon.gr

Κυριακή, 21 Ιουνίου 2020

Γαλιλαίος και Ιερά εξέταση



Σαν σήμερα στις 22/06/1633 η  Ιερά Εξέταση καταδικάζει τον  Γαλιλαίο Γαλιλέι (Galileo Galilei) σε φυλάκιση σαν αιρετικό, επειδή είχε υποστηρίξει ότι η Γη κινείται γύρω από τον Ήλιο.

Ο Γαλιλαίος θεωρείτε πατέρας της σύγχρονης αστρονομίας. Είναι ο επιστήμονας που επιβεβαίωσε την θεωρία του Κοπέρνικου, αποδεικνύοντας ότι η Γη στρέφεται γύρω από τον Ήλιο και δεν αποτελεί το κέντρο του σύμπαντος, όπως ήταν η αντίληψη που επικρατούσε τότε.

Αντιμετώπισε την μήνη του εκκλησιαστικού και επιστημονικού κατεστημένου της εποχής, και στις 22 Ιούνη του 1633 αναγκάζεται από την Αγία Έδρα της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας να αποκηρύξει, ενώπιον της Ιεράς Εξέτασης, την θεωρία του, ενώ καταδικάστηκε σε κατ’ οίκον περιορισμό άνευ ορίου, λόγω «βαρύτατων εγκλημάτων» και «υποψίας αίρεσης», ενώ απαγορεύτηκε η κυκλοφορία του βιβλίου του «Διάλογος», που περιείχε «κατά λάθος», όπως αναγκάστηκε να δηλώσει, τις "αιρετικές" αντιλήψεις του.

Υπάρχει και η παράδοση η οποία αναφέρει ότι μετά το τέλος της απολογίας που έκανε γονατιστός μπροστά στην Ιερά Εξέταση, απαρνούμενος τις απόψεις του και καθώς σηκωνόταν, ο Γαλιλαίος, μουρμούρισε: «Και όμως κινείται» (εννοώντας τη Γη).

Χρειάστηκε να περάσουν κάποιοι … αιώνες μέχρι ο Πάπας Ιωάννης Παύλος ο Β  και η καθολική εκκλησία -31 Οκτωβρίου του 1992- να ζητήσουν συγνώμη για την καταδίκη του Γαλιλαίου και να αποδεχθούν επίσημα ότι .. η γη γυρίζει.

Πηγή : http://tsak-giorgis.blogspot.com

Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2020

Τάγματα ασφαλείας και συμμορίες



18/06/1943
Ιδρύονται τα Τάγματα Ασφαλείας. Σκοπός τους ήταν η βίαιη καταστολή του ένοπλου λαϊκού κινήματος, που φούντωνε μέσα στη φωτιά του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα.

Εμπνευστές και πρωταγωνιστές στη συγκρότηση των Ταγμάτων Ασφαλείας ήταν οι στρατηγοί Θ. Πάγκαλος και Στ. Γονατάς, ο επιχειρηματίας εκπρόσωπος της Ζήμενς στην Ελλάδα και υπεύθυνος της γερμανικής ραδιοφωνίας στην Αθήνα Ι. Βουλπιώτης, κ.ά. Τα Τάγματα Ασφαλείας στελεχώθηκαν από κάθε είδους αντικομμουνιστές, βασιλόφρονες, ανθρώπους του υποκόσμου, αλλά και με αξιωματικούς από το βενιζελικό χώρο και τον ΕΔΕΣ Αθήνας. Ταυτόχρονα, την ίδρυση των Ταγμάτων Ασφαλείας επικρότησαν και ηγετικά στελέχη αστικών κομμάτων, όπως ο Θεμ. Σοφούλης.

Η παρακάτω έκθεση των αμερικανικών υπηρεσιών κατασκοπίας στην Ελλάδα (14 Ιούλη 1944), είναι χαρακτηριστική για τη σχέση σειράς αστικών πολιτικών δυνάμεων με τα Τάγματα Ασφαλείας, όπου αναφέρεται:

«...έχουν ενωθεί με μόνο σκοπό να χτυπήσουν το ΕΑΜ. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι είτε έχουν μείνει άπραγοι για πολύ καιρό...(αυτό ισχύει για τους παλαιούς πολιτικούς), είτε ενεργοποιήθηκαν πουλώντας τη χώρα στους Γερμανούς (...) προφανώς συμφώνησαν πως ο Ράλλης θα έπρεπε να σχηματίσει κυβέρνηση και να συγκροτήσει τα Τάγματα Ασφαλείας (...) με τη βοήθεια των παλαιών πολιτικών, δημιουργήθηκαν τα Τάγματα Ασφαλείας (...) Οργανώσεις με ονόματα που ακούγονταν πατριωτικά (...) άρχισαν να σχηματίζουν επιθετικές ομάδες σε συνεργασία με τους ναζί. Αυτά τα στρατεύματα απαρτίζονται από κακούργους και άνεργους νέους και παίρνουν μέρος σε επιδρομές που οργανώνονται από την Γκεστάπο και τα Ες Ες εναντίον του ΕΑΜ. (...) Στα μέλη μερικών από αυτές τις οργανώσεις έχουν πει να μην κάνουν πολλές ερωτήσεις για την πολιτική που ακολουθείται. (...) Είναι “υψηλή πολιτική”, λένε.»

O Δήμος Σταρένιος στην ταινία “Η Χαραυγή της Νίκης” έχει αποδώσει χαρακτηριστικά το ρόλο του προδότη – συνεργάτη των ναζί με τη γνωστή ατάκα: “Μας αγαπάνε οι Γερμανοί. Σαν φίλοι μας ήρθαν”. Δεν πρόκειται για καρικατούρα. Ο Ξενοφών Γιοσμάς, ένας από τους πιο γνωστούς ταγματασφαλίτες, στη δίκη του για την εμπλοκή στην υπόθεση Λαμπράκη δήλωνε: “Και αν συνεργάστηκα με τους Γερμανούς το έκανα για το καλό της πατρίδος… Τους Γερμανούς τους αγαπούσα και αυτοί με θεωρούσαν τον υπ’ αριθμόν ένα τίμιον Έλληνα.”
Ο Γιοσμάς που έχει μείνει στην ιστορία με το γερμανικό χαϊδευτικό του, “Φον Γιοσμάς” έχοντας “υπηρετήσει” σε διάφορες ομάδες συνεργατών, όπως στον “Εθνικό Ελληνικό Στρατό” και ως ανθυπολοχαγός στο τάγμα του Γεωργίου Πούλου, έφυγε μαζί με τους Γερμανούς στην απελευθέρωση, έμεινε για ένα διάστημα στη Βιέννη και επέστρεψε στην Ελλάδα το ‘47.
Ενώ είχε καταδικαστεί σε θάνατο ως προδότης, πήρε χάρη από τον βασιλιά Παύλο και βγήκε από τη φυλακή μόλις το ’51. Στη δεκαετία του ’60 με τον “Σύνδεσμο Αγωνιστών και Θυμάτων Εθνικής Αντιστάσεως Βορείου Ελλάδος” τροφοδοτούσε με τραμπούκους τον παρακρατικό μηχανισμό. Η συμμορία στηνόταν στρατολογώντας κοινωνικά απόβλητα και συναντιόταν στην ταβέρνα με το ταιριαστό όνομα: “Τα έξι γουρουνάκια”. Τα μέλη του Συνδέσμου πήγαιναν με περιβραχιόνια σε συνδικαλιστικές συγκεντρώσεις ενώ το ’63 επιστρατεύτηκαν από τη Χωροφυλακή για να “προστατέψουν” τον ντε Γκολ στη διάρκεια επίσκεψής του.

Ο Κοτζαμάνης, ένας από τους δύο που έκαναν την δολοφονική επίθεση στον βουλευτή της Αριστεράς, Γρηγόρη Λαμπράκη, το Μάη της ίδιας χρονιάς, ήταν μέλος του “Συνδέσμου”. Είναι λοιπόν πολύ δύσκολο το μασκάρεμα που προσπαθούν να κάνουν οι φασίστες σήμερα όταν θέλουν να ψαρέψουν στα θολά νερά παίζοντας τους “αντιμνημονιακούς”, “πατριώτες” με δόσεις “αντίστασης στη γερμανική κατοχή”.
Οι Χρυσαυγίτες δηλώνουν χωρίς ντροπή ότι “Τα τάγματα ασφαλείας ήταν ελληνικά στρατεύματα Εθνικιστών, που πολέμησαν εναντίον των κομμουνιστών. Οι Χίτες επίσης, όντας Εθνικιστές έκαναν αντικομμουνιστικό αγώνα.”
Είναι οι πολιτικοί απόγονοι και υπερασπιστές των γερμανοτσολιάδων, των ταγμάτων ασφαλείας και των υπόλοιπων ανάλογων οργανώσεων που συνεργάστηκαν ανοιχτά με τους ναζί στη διάρκεια της κατοχής και πρωτοστάτησαν στα εγκλήματά τους.
Οι φασιστικές συμμορίες επιβίωσαν στις επόμενες δεκαετίες μετά τον εμφύλιο επειδή άλλαξαν αφεντικό, από τους ναζί πουλήθηκαν στους Άγγλους και στη συνέχεια στις κυβερνήσεις που ήθελαν να τσακίσουν το εργατικό κίνημα και την Αριστερά.

Ράληδες Ταγματαλήτες

Τα Τάγματα Ασφαλείας άρχισαν να σχηματίζονται το 1943 από την κατοχική κυβέρνηση Ράλλη. Οι Γερμανοί χρειάζονταν ένοπλα σώματα για να τους βοηθήσουν στην καταστολή της Αντίστασης. Η δύναμη του κινήματος όμως ήταν τέτοια που δεν εμπιστεύονταν ούτε ότι η Χωροφυλακή είναι “καθαρή από κομμουνιστές”. Έτσι ο Ράλλης εξόπλισε τους Εύζωνες, τους τσολιάδες των Ανακτόρων, που μέχρι τότε ήταν άοπλοι και τους παραχώρησε στους ναζί για να αναλάβουν τη βρόμικη δουλειά. Ο χαρακτηρισμός “γερμανοτσολιάδες” είναι λοιπόν απολύτως λογικός.

Συμμορίες
Παράλληλα, σε διάφορα σημεία της Ελλάδας, είχαν αρχίσει να στήνονται άλλες συμμορίες που χτυπούσαν το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ, κάποιες φορές με πρωτοβουλία των τοπικών κατακτητών, άλλες με πρωτοβουλία Ελλήνων της “καλής κοινωνίας” που χρειάζονταν κάποιους για να προστατέψουν την περιουσία τους και τα χωράφια τους.

Ο Διονύσιος Παπαδόγκονας (πατέρας του μετέπειτα βουλευτή και Υπουργού της Νέας Δημοκρατίας) ανέλαβε να ενοποιήσει αυτά τα σώματα δωσίλογων, κάτι που έγινε την Άνοιξη του ’44. Συνέχισαν να υπάρχουν ομάδες που δεν μπήκαν σε απόλυτο έλεγχο, όπως για παράδειγμα, το τάγμα του συνταγματάρχη Πούλου στη Βόρεια Ελλάδα, που είχε προσχωρήσει ανοιχτά στο ναζισμό, φορώντας αγκυλωτούς σταυρούς και καταγγέλλοντας ακόμη και τις κατοχικές κυβερνήσεις ως όργανα “μασώνων και εβραίων”. Όμως, μικρή απόσταση τους χώριζε από τους Ταγματασφαλίτες του Παπαδόγκονα. Γερμανικά άρβυλα φορούσαν όλοι, είτε με φουστανέλα, είτε με χιτώνιο του ελληνικού στρατού ή της Βέρμαχτ.
Όταν έγινε απόπειρα δολοφονίας κατά του Χίτλερ τον Ιούλη του ’44, ο Παπαδόγκονας τού έστειλε μήνυμα συμπαράστασης που τελείωνε με τη φράση “Κύριε, διαφύλασσε τον Χίτλερ”, ενώ σύμφωνα με την Καθημερινή της εποχής υπήρξε και απάντηση: “Ο Φύρερ εκφράζει τας ευχαριστίας του προς τον κ. Παπαδόγκονα και τους εθελοντάς του”. Οι ταγματασφαλίτες ήταν πλήρως ενσωματωμένοι στα γερμανικά στρατεύματα. Ο Γιούργκεν Στρόοπ και ο Βάλτερ Σιμάνα, τοπάρχες των SS και της γερμανικής αστυνομίας ήταν αυτοί που έδιναν τις διαταγές κινήσεων και τις άδειες οπλοφορίας. Στους πίνακες της Βέρμαχτ που μετράνε τους νεκρούς, οι ταγματασφαλίτες αθροίζονται μαζί με τους ναζί. Αντίστοιχα, στις αναφορές τους, οι ταγματασφαλίτες μετρούσαν τους Γερμανούς ως “δικούς τους”.


Πηγη: https://ethniki-antistasi-dse.gr/poioi-htan-oi-germanotsoliades.html

Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2020

Περί της ποιότητας του δημόσιου χώρου


Η ποιότητα ζωής των κατοίκων μιας πόλης εξαρτάται πρωτίστως από τις υπόγειες υποδομές της (δίκτυο ύδρευσης και αποχέτευσης, συστήματα τηλεπικοινωνιών και μεταφοράς ενέργειας) και δευτερευόντως από τις επίγειες (δίκτυο οδών, κοινόχρηστοι χώροι κ.ά.). Η ποιότητα της κατασκευής και η λειτουργικότητα όλων αυτών των συστημάτων είναι ικανά να επηρεάσουν δραστικά το δείκτη της ποιότητας ζωής των πολιτών. Συνήθως, οι υπόγειες υποδομές δεν αποτελούν προτεραιότητες των δημοτικών αρχών, γιατί ως αφανή συστήματα δεν αποτελούν «πιασάρικες» επικοινωνιακές εικόνες.
Από την πρώτη στιγμή το ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟ ΑΓΡΙΝΙΟ έχοντας αυτό ως κριτήριο, έβαλε ψηλά στην ατζέντα του τα συγκεκριμένα ζητήματα και προσπάθησε με τις παρεμβάσεις του να αποδείξει το τεράστιο έλλειμμα που υπάρχει στο δήμο μας στο θέμα των υποδομών, πιέζοντας τη δημοτική αρχή να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση.
Οι δημόσιοι χώροι, επίσης ελλειμματικοί και αυτοί, ειδικά μετά τη θλιβερή διαχείριση του Πάρκου καθιστούν πιο επιτακτική την ανάγκη δημιουργίας και επέκτασής τους, ειδικά στα πυκνοκατοικημένα σημεία της πόλης. Η εκτεταμένη πεζοδρόμηση του κέντρου, που μόνο κυκλοφοριακά εφάρμοσε πρόσφατα η δημοτική αρχή, ύστερα από απόφαση της προηγούμενης πλειοψηφίας του Δημοτικού Συμβουλίου, αυξάνει αρκετά το δημόσιο χώρο. Όμως, οι πεζοδρομήσεις από μόνες τους δεν μπορούν να λειτουργήσουν ευεργετικά αν δεν συνοδεύονται από τα απαραίτητα και αναγκαία διαχειριστικά μέτρα τόσο για τους πεζούς και τους χρήστες τους, όσο και για τους επαγγελματίες που βρίσκονται και εργάζονται σ’ αυτές.
Χωρίς λοιπόν πρόβλεψη για όλους εκείνους που αναγκαστικά κάνουν χρήση των οχημάτων τους για να μετακινηθούν στα σημεία αυτά, χωρίς πρόβλεψη για νέες θέσεις στάθμευσης, χωρίς πρόβλεψη για τους μόνιμους κατοίκους αλλά και την τροφοδοσία των καταστημάτων και τέλος χωρίς καμιά δέσμευση – μέχρι ώρας – από τη δημοτική αρχή για άρνηση αδειοδότησης νέων τραπεζοκαθισμάτων σε αυτούς τους δρόμους, όπως ακριβώς έχει γίνει στον τωρινό πεζόδρομο της Παπαστράτου, το μέτρο αυτό της πεζοδρόμησης μάλλον θα υποβαθμίσει την ποιότητα της ζωής αρκετών συμπολιτών μας, παρά θα την αναβαθμίσει.παραδείγματα είναι πολλά: Οι πεζόδρομοι της Ηλία Ηλιού και της Μπουκογιάννη, όπου η εφαρμογή του κανονισμού είναι πλημμελής, έχουν μετατραπεί, με την ανοχή βεβαίως όλων των δημοτικών αρχών, σε δάσος τραπεζοκαθισμάτων και σημαντικός αριθμός πεζοδρομίων της αγοράς λειτουργεί ως ανεξέλεγκτο παζάρι, με τις απλωμένες πραμάτειες να καταλαμβάνουν σημαντικά τετραγωνικά χρήσιμου στην απρόσκοπτη κίνηση των πεζών χώρου.
Να σημειώσουμε τέλος, ότι η πεζοδρόμηση δρόμων, όπως της οδού Βότση, που δεν προοριζόταν στη συγκοινωνιακή μελέτη για πεζόδρομο, αλλά για δρόμο ήπιας κυκλοφορίας, δημιουργεί μια μεγάλη κυκλοφοριακή αναστάτωση, αφού δεν έχουν μελετηθεί οι απαραίτητες εναλλακτικές διαδρομές στην κυκλοφορία. Αποτέλεσμα να έχουμε συσσώρευση τροχοφόρων σε ώρες αιχμής στην οδό Παπαφώτη, το φανάρι της οποίας λειτουργεί ελάχιστα δευτερόλεπτα, καθώς και το STOP στη Χαριλάου Τρικούπη που εμποδίζει την ομαλή ροή της κίνησης από την οδό Παναγοπούλου.
Όπως είχαμε επισημάνει και κατά τη διάρκεια της ψήφισης των πεζοδρομήσεων στο Δημοτικό Συμβούλιο, ακόμη και αν καταφέρουμε να ομορφύνουμε με τον τρόπο αυτό κάποια σημεία του κέντρου της πόλης και λύσουμε τα όποια προβλήματα δημιουργηθούν, θα εξακολουθούν να υπάρχουν πεζοδρόμια στους πέριξ δρόμους του κέντρου, αποκλεισμένα και επικίνδυνα για τους πεζούς είτε από παράνομες εκθέσεις προϊόντων, είτε επειδή παραμένουν «βομβαρδισμένα» από τη χρόνια εγκατάλειψη της συντήρησής τους.
Η ίδια εικόνα εγκατάλειψης και ακαταλληλότητας ισχύει και για τα πεζοδρόμια που υπάρχουν στις γειτονιές της πόλης, αυτά δηλαδή που θα έπρεπε να οδηγούν με ασφάλεια τους περιπατητές στο κέντρο της. Να μην αναφερθούμε καλύτερα στις τοπικές κοινότητες του Δήμου μας γιατί η κατάσταση σ΄ αυτές είναι απλά μη περιγράψιμη, αφού πλέον μιλάμε για εκτεταμένη και συχνά παντελή έλλειψη πεζοδρομίων, κοινόχρηστων χώρων αλλά και των βασικότερων υποδομών. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι η δημοτική αρχή θα συμμεριστεί τις αγωνίες μας, που δεν είναι μόνο δικές μας, δρομολογώντας και κυρίως ιεραρχώντας σωστά τις απαιτούμενες λύσει

Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2020

Ανακοίνωση με αφορμή την παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος


Ο σημερινός εορτασμός της Παγκόσμιας ημέρας του Περιβάλλοντος βρίσκει τις προηγμένες- υποτίθεται- κοινωνίες της Δύσης αντιμέτωπες με τους ολοζώντανους μέχρι χθες εφιάλτες τους. Ό,τι ζούμε σήμερα, καθορίζεται σε απόλυτο βαθμό από μια αλόγιστη ανάπτυξη της παγκόσμιας κερδοφορίας των ολιγαρχικών συστημάτων παραγωγής πλούτου με τη συρρίκνωση και αφαίμαξη κάθε περιβαλλοντικού πόρου και την ολοκληρωτική υποβάθμιση κάθε τετραγωνικού εκατοστού της επιφάνειας του πλανήτη.
Η παράδοση της υπαίθρου στην ερημοποίηση, η συγκέντρωση του συνόλου του πληθυσμού της γης στις μεγαλουπόλεις, όπου συγκατοικούν η αδιάλειπτη και ασίγαστη υπερκατανάλωση από τη μια, η φτώχεια και η εξαθλίωση από την άλλη, μας καθιστά τραγικά ευάλωτους σε φονικές πανδημίες, όπως αυτή του covid 19.
Παράλληλα, η πλήρης βιομηχανοποίηση της παραγωγής της τροφής, η εντατική και μεταλλαγμένη κτηνοτροφία και γεωργία, η υπερκατανάλωση των υδάτινων πόρων, η αναζήτηση πράσινης ενέργειας με τεράστιες επενδύσεις σε τεχνολογίες και συστήματα που δεν εφαρμόζονται στο πλαίσιο της κάλυψης των αναγκών της αειφορίας των περιβαλλοντικών πόρων, αλλά στο πλαίσιο μιας άνευ όρων παράδοσής τους στην οικονομία των αγορών, μας φέρνει αντιμέτωπους με τεράστιες οικολογικές και περιβαλλοντικές καταστροφές.
Τα παραπάνω επιβεβαιώνονται από τους περιβαλλοντικούς δείκτες που επιδεικνύουν στιγμιαία «κάθαρση» του περιβάλλοντος κατά τη διάρκεια της καραντίνας. Όταν η παραγωγική διαδικασία δεν ακολουθούσε φρενήρεις ρυθμούς, όταν η σύγχρονη αστική ζωή δεν απαιτούσε συνεχείς μεταφορές, το αποτύπωμα της ανθρωπότητας στο περιβάλλον συρρικνώθηκε.
Η ψήφιση του νέου αντι-περιβαλλοντικού νόμου που πέρασε με την κοινωνία σε αναγκαστική καραντίνα, ο νόμος του υπουργείου τουρισμού που παρέδωσε παραλίες και δημόσιους χώρους στους επιχειρηματίες του τουρισμού και της εστίασης, η εντατική επιχείρηση της μετατροπής των κορυφογραμμών της χώρας σε ένα τεράστιο αιολικό Ελντοράντο και οι επιχειρούμενες εξορύξεις υδρογονανθράκων, η παραχώρηση στους ιδιώτες του Εξωτερικού Υδροδοτικού Συστήματος (ΕΥΣ) της ΕΥΔΑΠ, που περιλαμβάνει τα φράγματα του Μόρνου, του Ευήνου, το κανάλι με το οποίο το νερό πηγαίνει στην Αθήνα, τη λίμνη Υλίκη, αντλιοστάσια και εκτείνεται σε τέσσερις νομούς, ένας εκ των οποίων είναι και ο νομός της Αιτωλοακαρνανίας, η επιχειρούμενη τυπική μετονομασία των φραγμάτων της Μεσοχώρας και της Συκιάς από έργα εκτροπής του Αχελώου σε έργα ενεργειακά, αλλάζουν ριζικά το περιβαλλοντικό τοπίο προς το χειρότερο.
Στηρίζαμε, στηρίζουμε και θα στηρίζουμε κάθε κίνηση που αντιστέκεται στην περιβαλλοντική δυστοπία που μας ετοιμάζουν, τόσο μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο του Αγρινίου, καθώς και σε κάθε σημείο που γεννιέται η αναγκαιότητα για μαχητική αμφισβήτηση και αντίσταση ενάντια στα σχέδια της περιβαλλοντικής καταστροφής που σχεδιάζουν και υλοποιούν στο όνομα της ανάπτυξης και της ευημερίας των αγορών.
Ό,τι και να κάνουν δεν θα τα καταφέρουν.
ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΗΤΑΝ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟ

Κυριακή, 31 Μαΐου 2020

Η επιμνημόσυνη δέηση των 120

Πραγματοποιήθηκε σήμερα η επιμνημόσυνη δέηση των 120 ψυχών που εκτελέστηκαν τη μεγάλη Παρασκευή του 1944. Στελέχη της δημοτικής αρχής της πολιτικής και στρατιωτικής - αστυνομικής εξουσίας έδωσαν το παρών. Ευελπιστούμε στα επόμενα χρόνια να γίνουν  κι άλλες εκδηλώσεις ώστε να τιμηθεί η μνήμη των 120 εκτελεσθέντων για να περάσει το συμβάν αυτό στη συλλογική μνήμη. Πιστεύουμε ότι αυτές οι ψυχές αξίζει να τιμηθούν με κάτι παραπάνω από μία επιμνημόσυνη δέηση και μία κατάθεση στεφάνου.







Πέμπτη, 28 Μαΐου 2020

Σε απόλυτη αποτυχία η δεύτερη τηλεδιάσκεψη του Δημοτικού Συμβουλίου Αγρινίου



Η δεύτερη τηλεδιάσκεψη του Δημοτικού Συμβουλίου ΑΓΡΙΝΙΟΥ οδηγήθηκε σε απόλυτη αποτυχία. Αν η πρώτη είχε προβλήματα με τις συνδέσεις κάποιων συμβούλων, η χθεσινή δεν άφησε κανέναν παραπονούμενο. Η αδυναμία να εισακουστεί με ευκρίνεια το σύνολο όλων των τοποθετήσεων οδήγησε στη μη κατανόηση όσων ειπώθηκαν, άρα και στην αδυναμία να βγουν ασφαλή συμπεράσματα. Έτσι, όσες απαντήσεις δόθηκαν από τη μεριά της δημοτικής αρχής στο πλήθος των ερωτημάτων της αντιπολίτευσης δεν καθάρισαν το θολό τοπίο.
Η απαλλαγή των δημοτικών τελών έχει διάρκεια δυόμιση μήνες και αφορά στο σύνολο των επιχειρήσεων, που η πολιτεία τούς υποχρέωσε να κλείσουν. Η πρόταση του ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟΥ ΑΓΡΙΝΙΟΥ να εξαιρεθούν από την απαλλαγή αυτή των δημοτικών τελών όλες οι μεγάλες αλυσίδες που δραστηριοποιούνται στην πόλη μας, μιας και η κερδοφορία τούς επιτρέπει να λειτουργούν με σαφώς ευνοϊκότερους όρους έναντι των μικρομάγαζων του τόπου μας, δεν πέρασε με το αιτιολογικό ότι η πράξη νομοθετικού περιεχομένου δεν κάνει διακρίσεις. Έτσι, οι απαλλαγές είναι οριζόντιες χωρίς κάποια κριτήρια βιωσιμότητας, άρα άδικες. Τα τέλη που αφορούν στα τραπεζοκαθίσματα μειώνονται κατά 50% μέχρι το τέλος της χρονιάς για όσους διατηρούν τα τετραγωνικά που έχουν ζητήσει από το Δήμο και δεν κάνουν χρήση της δυνατότητας που τους δίνεται πλέον για μεγαλύτερη κατάληψη δημοτικού χώρου.
Απασχόλησαν επίσης το Δημοτικό Συμβούλιο οι αναφορές που έγιναν τόσο από συμβούλους όσο και από το Δ.Σ. της εστίασης για όσους συστηματικά αποφεύγουν να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους έναντι των άλλων επιχειρηματιών που είναι συνεπείς σε αυτές. Απάντηση για το τι θα πράξει η δημοτική αρχή προκειμένου να θεραπεύσει αυτή την στρέβλωση δεν πήραμε
Για τις σχολικές καθαρίστριες μάθαμε ότι –ευτυχώς- εκδόθηκαν δυο Κ.Υ.Α που προβλέπουν τον τρόπο πληρωμής των υπερωριών τους, αλλά δυστυχώς, όπως εξάλλου γνωρίζαμε από την απάντηση του αρμόδιου υπουργού στον κοινοβουλευτικό έλεγχο, δεν πρόκειται να μετατραπούν οι συμβάσεις τους σε αορίστου χρόνου, όπως αρμόζει, αφού εξυπηρετούν πάγιες και διαρκείς ανάγκες.
Οι έκτακτες προσλήψεις που έγιναν λόγω της πανδημίας με συμβάσεις των τεσσάρων μηνών αναμένεται να βελτιώσουν την εικόνα της πόλης, όσον αφορά στην αποκομιδή σκουπιδιών και τις υπηρεσίες πρασίνου. Έτσι τουλάχιστον ισχυρίστηκαν οι αρμόδιοι αντιδήμαρχοι. Τώρα, μετά την πάροδο αυτού του διαστήματος το πώς θα κυλήσει το πράγμα στις υπηρεσίες αυτές, παραμένει άγνωστο. Το εργασιακό κόστος αυτών των ανθρώπων θα καλυφθεί από το ποσό των 700 χιλιάδων ευρώ που ήρθε ως έκτακτη επιχορήγηση και αντιστοιχεί στο μισό του παραπάνω ποσού. Άρα, όσες ανάγκες προέκυψαν, όπως οι απολυμάνσεις, και όσες θα προκύψουν, θα καλυφτούν από τα ίδια πενιχρά έσοδα. Η ανάγκη, επομένως, για πρόσθετη και γενναία χρηματοδότηση είναι επιτακτική.
Η υποβολή πρότασης για την ενεργειακή αναβάθμιση κάποιων σχολείων φέρνει για ακόμη μια φορά το τεράστιο πρόβλημα που αναδείξαμε ως δημοτική παράταξη τα προηγούμενα χρόνια, αυτό δηλαδή της απουσίας όλων των απαιτούμενων αδειών σε πλήθος σχολείων του δήμου μας. Τα αυθαίρετα σχολικά κτίρια, πέρα από τον κίνδυνο που εγκυμονούν για την ασφάλεια της σχολικής κοινότητας, είναι αδύνατον να ενταχθούν σε διάφορα προγράμματα για την αναβάθμισή τους. Η αδειοδότησή τους από τις αρμόδιες υπηρεσίες είναι κατεπείγουσα και απαραίτητη ανάγκη.
Τέλος, αλλά ίσως το πιο σημαντικό, είναι ότι θέσαμε στην αρχή της συνεδρίασης το μείζον θέμα που φαίνεται να ανοίγει η κυβέρνηση σ’ αυτή τη συγκυρία. Με λαγό το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ, επιδιώκεται να περάσει η λειτουργία των σχολείων και των Κέντρων Υγείας στην ευθύνη της τοπικής διοίκησης. Ας φανταστούμε λοιπόν, ποιες υπηρεσίες υγείας και παιδείας θα προσφέρονται από δήμους φτωχούς, όπως ο δικός μας, σε σχέση με άλλους της χώρας. Τα πρόσθετα φορολογικά χαράτσια θα είναι μονόδρομος προκειμένου οι δήμοι να ανταποκριθούν στις νέες αυτές ανάγκες. Το ζωντανό παράδειγμα μιας απίστευτης ανισότητας, που βιώνουν για αυτές τις υπηρεσίες οι κάτοικοι των ΗΠΑ, όπου εφαρμόζεται ένα τέτοιο μοντέλο δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνείας για το τι μας περιμένει αν υιοθετηθεί και εδώ μια τέτοια επιλογή. Παρότι ο δήμαρχος είναι μέλος του Δ.Σ της ΚΕΔΕ δεν προέβη σε καμία απάντηση, αναφορά ή έστω ένα σχόλιο για το ποια στάση θα κρατήσει η ΚΕΔΕ σε ένα τέτοιο μείζον θέμα.
Ελπίζουμε ότι το επόμενο δημοτικό συμβούλιο θα γίνει στο φυσικό του χώρο με την φυσική παρουσία όλων μας και εκεί, με την άνεση της δια ζώσης διαδικασίας, ίσως δοθούν περαιτέρω εξηγήσεις, όχι μόνο για όλα τα παραπάνω αλλά και για όλα εκείνα που οφείλουν να μας απασχολούν

Τετάρτη, 6 Μαΐου 2020

Να σταματήσουμε να πυροβολούμε τα πόδια μας


Η μέρα της σταδιακής εξόδου από την καραντίνα έφθασε. Το τοπίο που θα , σίγουρα δεν θα θυμίζει και πολύ αυτό που αφήσαμε πίσω μας πριν από δυο μήνες. Είναι άγνωστο ακόμη, πόσοι από τους μικροεπαγγελματίες συμπολίτες μας θα μπορέσουν κάτω από το βάρος των υποχρεώσεών τους να βάλουν το κλειδί στην πόρτα της επιχείρησής  τους αλλά και όσοι το κάνουν, πόσο θα αντέξουν; Τα εισοδήματα των περισσοτέρων ανθρώπων έχουν μειωθεί τόσο που τείνουν προς την εξαφάνιση. Είναι αδύνατον το γεγονός αυτό να μην συμπαρασύρει στη φτωχοποίηση και την τοπική αγορά. Η αύξηση των λουκέτων στην πόλη μας δεν θα αφορά μόνο τις οικογένειες αυτών των επαγγελματιών αλλά θα έχουν αντίκτυπο παντού.
Το παράδοξο - ή ίσως όχι - όμως δεν είναι αυτό. Είναι άλλο. Όλο το προηγούμενο διάστημα, όσοι συμπολίτες μας είχαν τη δυνατότητα να διαθέσουν μέρος του εισοδήματός τους για αγορά προϊόντων, βρήκαν διέξοδο στο ηλεκτρονικό εμπόριο. Καθημερινά, ακόμη και μετά τις γιορτές του Πάσχα, οι ουρές των συμπολιτών μας έξω από τα καταστήματα των μεταφορικών εταιρειών της πόλης, αντί να μειώνονται, αυξάνονται, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα, που κάποιες απ’ αυτές αναγκάστηκαν να αυξήσουν τους αποθηκευτικούς χώρους προκειμένου να τοποθετήσουν τα παραπάνω προϊόντα που διακινούν.
Το γεγονός αυτό οδήγησε σ΄ ένα μεγαλύτερο παράδοξο - ή ίσως όχι- .Με το σύνολο της εμπορικής δραστηριότητας σε υποχρεωτική παύση (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) οι τόνοι των σκουπιδιών που «παράγει» η πόλη, αντί να μειώνονται, αυξάνονται, αποδεικνύοντας, ότι η κατανάλωση μεγαλώνει.  Η περιοχή μας, ως γνωστόν, ανακυκλώνει συγκεκριμένα έσοδα, που προέρχονται κυρίως από τους μισθούς και τις συντάξεις μιας κλειστής -κατά κανόνα- οικονομίας. Οι πηγές από τις οποίες μπορεί να εισρεύσει «ξένο χρήμα», όπως είναι ο τουρισμός, ένα μεγάλο πανεπιστήμιο ή μια βιομηχανική/βιοτεχνική ζώνη, είναι ουσιαστικά ανύπαρκτες. Είναι προφανές, πως αν αυτό το «τοπικό χρήμα» διοχετευθεί έξω από την τοπική οικονομία, η φτωχοποίηση της περιοχής μας είναι δεδομένη.
Είναι μονόδρομος αυτές τις δύσκολες ώρες να νιώσουμε ότι είμαστε μέρος ενός κοινωνικού συνόλου και όχι μοναχικοί καταναλωτές που ζουν σε κενό αέρος, ικανοποιώντας προσωπικές ανάγκες μόνο. Είναι προς το συμφέρον μας να σταθούμε αλληλέγγυοι μεταξύ μας. Η προτίμηση λοιπόν στα εμπορικά μαγαζιά της πόλης μας, αυτά που τόσα χρόνια κάνουμε το καταναλωτικό μας αλισβερίσι με τις ιδιαίτερες σχέσεις που έχουν αναπτυχθεί, είναι μια απάντηση στη επικείμενη οικονομική κρίση που έρχεται. Στον αντίλογο κάποιων για τις παραφωνίες που υπάρχουν στην τοπική αγορά για παράδειγμα, ακριβές τιμές, αθέμιτος ανταγωνισμός, ανασφάλιστοι εργαζόμενοι,  λύση είναι να είμαστε παρόντες ώστε  να τους απομονώσουμε και να τους αναγκάσουμε με τη στάση μας να τις διορθώσουν, μιας και γνωριζόμαστε λίγο πολύ όλοι μεταξύ μας. Αυτό βέβαια θα έπρεπε να γίνεται με τις ίδιες απαιτήσεις για το σύνολο των οικονομικών μας τουλάχιστον συναλλαγών.  Η κατάσταση δεν είναι πολύ διαφορετική σε μια σειρά από επαγγέλματα όπως οι επιστήμονες ελεύθεροι επαγγελματίες ή οι δημόσιοι λειτουργοί. Ευκαιρία λοιπόν να αναθεωρήσουμε τη στάση μας για μια σειρά από ζητήματα που τα θεωρούσαμε μέχρι τώρα αυτονόητα.
Γνωρίζουμε ότι αυτό ακούγεται δύσκολο, αλλά και οι καιροί που ζούμε είναι επίσης δύσκολοι. Αν αυτό δεν το αντιληφθούμε, τότε η τοπική μας αγορά θα οδηγηθεί σε οδυνηρές καταστάσεις
Πέρα από το αναγκαίο διεκδικητικό πλαίσιο, που οφείλουμε όλοι (ως παραγωγικοί φορείς και εργαζόμενοι), να έχουμε απέναντι στο κράτος (κεντρική και τοπική διοίκηση), για μια άλλη κατανομή και διαχείριση των κονδυλίων, με κριτήρια τις υπαρκτές κοινωνικές ανάγκες και όχι τις ανάγκες των συντεχνιών της εξουσίας, οφείλουμε να σταθούμε ο ένας δίπλα στον άλλο και να σταματήσουμε, επιτέλους, να πυροβολούμε τα πόδια μας.

Ανυποτακτο Αγρινιο
Λαϊκή συνέλευση

Τρίτη, 5 Μαΐου 2020

Basta πριν να είναι αργα

Του Στέλιου Μερμιγκη



Ο Μάιος μας έφτασε εμπρός βήμα ταχύ να τον προϋπαντήσουμε παιδιά στην εξοχή. Ποια εξοχή ρε Καραμήτρο; Η κυβέρνηση εν μέσω πανδημίας και επί της ουσίας με υπολειτουργία του εθνικού κοινοβουλίου, συνεχίζει ακάθεκτη το θεάρεστο έργο της, αυτό της εξυπηρέτησης συγκεκριμένων ιδιωτικών συμφερόντων. Ρεσάλτο ετοιμάζει λοιπόν από σήμερα με την κατάθεση ενός ακόμη  νομοσχεδίου για το περιβάλλον με fast truck διαδικασίες. Καταργεί τους εθνικούς δρυμούς και αφήνει πλέον την δυνατότητα για επιχειρηματικές δράσεις, καταργεί τις περιοχές natura, καταργεί  τους ελέγχους από τις αρμόδιες δασικές υπηρεσίες,  νομιμοποιεί όλα τα αυθαίρετα που υπάρχουν σε δασικές εκτάσεις, οι περιβαλλοντικοί έλεγχοι θα γίνονται από ιδιώτες δηλαδή Γιάννης κερνάει Γιάννης πίνει, δίνει με άλλα λόγια το πράσινο φως σε όλους όσους θέλουν να κερδοσκοπήσουν σε βάρος του φυσικού περιβάλλοντος.

Κυριακή, 26 Απριλίου 2020

Καταιγισμός




Του Στέλιου Μερμιγκη

Καταιγισμος γεγονότων στην καθημερινότητα μας που σου φέρνουν αηδία. Δηλώσεις απαξιωτικές απο τον Άδωνη για το πόσα θα φάνε επί τέλους οι πλεμπαίοι και θα γίνουν 300 κιλά, η σύζυγος του μας κοινοποιεί οτι ακολουθεί το οικογενειακό οικονομικό πρόγραμμα του ανδρός της και την βγάζουν με 38 ευρω την εβδομάδα χωρις να στερηθούν τίποτα, οι προσβλητικοι και απαξιωτικοι τρόποι της δήθεν ενίσχυσης των επιστημόνων και ελεύθερων επαγγελματιών με την αρπαχτή του Βρουτση, οι δηλώσεις  κυβερνητικών βουλευτών για τις ελλειψεις σε κλίνες ΜΕΘ που τζάμπα φωνάζουν, οι γιατροί γιατι δεν χρειάστηκαν, μαλλον θα ξερουν κατι παραπανω απο τον κ Τσιοδρα για το τελος της πανδημιας, κατάθεση νομοσχεδίου για την Παιδεία που ανάμεσα στα άλλα φοβερά που φέρνει θελει να αυξήσει τον αριθμό των μαθητών στις τάξεις, την ώρα που η πλειοψηφια του κόσμου τηρεί τους όρους απομόνωσης που τους έχουν επιβληθεί λειτουργωντας υπεύθυνα και οχι οπως κάποιοι  καθηγηταδες που αφού έδιναν τις τηλεοπτικές οδηγίες τους στη συνέχεια εστηναν κοσμικά παρτυ. Την ίδια  στιγμη που βλεπουμε και ακουμε ολα τα παραπανω η κυβερνηση αποφάσισε να ανοιξει παλι την κανουλα με το ζεστο δημόσιο  χρημα προς τους καναλαρχες ενώ η πλειοψηφια αυτών έχει προβεί σε αναστολή των συμβάσεων εργασίας των εργαζομένων τους. Προφανώς εδώ δεν ανησυχεί τους κυβερνώντες αν οι καναλάρχες από το πολύ φαΐ θα γίνουν υπέρβαροι. Μάλλον είναι μαθημένοι. Το ποσό που δόθηκε στο Δήμο Αγρινίου έναν  δημο με 100 χιλ πληθυσμο και εκταση τεραστια για να καλύψει τις αναγκες του την ώρα που τα έσοδα του έχουν καταρευσει ενώ τα έξοδα του έχουν διογκωθεί ανέρχεται στο αστρονομικό ύψος των 60 χιλιάδων ευρώ. Αυτό για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης για τις προτεραιότητες τους. Η χθεσινή φιέστα του ανιψιού του πρωθυπουργού να κάνει κανταδα στο θείο του με την Πρωτοψάλτη πάνω σε μια κινητή πλατφόρμα φαίνεται ότι έχουν κάποιο βίτσιο οι άριστοι με τις πλατφόρμες, βρίσκει χιλιάδες μουσικους και εργαζόμενους στον πολιτισμό σε άθλια κατάσταση επιβίωσης. Μου είναι αδιανόητο να αποδεχτούμε τόση σαπίλα και απανθρωπιά. Δεν πρέπει να τους αφήσουμε να μας μετατρέψουν όλους σε ρινοκερους. Είναι μέγιστη ευκαιρία η κρίση αυτή να απελευθερώσει ότι πιο δημιουργικό υπάρχει μέσα μας προκειμένου να αρχίσουμε να διαμορφώνουμε ένα άλλο τρόπο συλλογικής ζωής. Με άλλα λόγια δεν φτάνει μόνο να κάνουμε πέρα όλους αυτούς τους απίθανους τύπους της εξουσίας αλλά κυρίως να βάλουμε πλάτη για κάτι νέο ριζικά διαφορετικό από το μέχρι τώρα παρακμιακό τρόπο ζωής.Το στοίχημα λοιπόν μεγάλο

Παρασκευή, 17 Απριλίου 2020

Ας μάθουμε





«Ας μάθουμε να ζούμε μ’ αυτούς που μας λείπουν, επειδή αποτελούν κομμάτι μας, επειδή ξέρουμε γιατί μας λείπουν, κι επειδή την απουσία τους την αναπληρώνουμε με καμάρι».
Το Ανυπότακτο Αγρίνιο, αντί άλλης ανακοίνωσης, επιλέγει σήμερα να πει ελάχιστα γι’ αυτή τη ματωμένη Μεγάλη Παρασκευή της πόλης μας. Δύο κουβέντες μόνο:
Το απόσπασμα του Λουίς Σεπούλβεδα από το βιβλίο του «Η τρέλα του Πινοσέτ», σε μετάφραση του Αχιλλέα Κυριακίδη που μόλις διαβάσατε και ένα απόσπασμα από το ποίημα του Παναιτωλιώτη ποιητή και συγγραφέα Δημήτρη Πιστικού, που πρωτοδημοσιεύτηκε με τον τίτλο «Μεγάλη Παρασκευή 1944» στο τεύχος 129 του περιοδικού «Πνευματική Ζωή», για να τονιστεί, ότι όλα όσα γνωρίζουμε γι’ αυτή τη μέρα είναι το ελάχιστο που ξέρουμε.
Αλήθεια, πόσοι από μας γνωρίζουν το μεγάλο μπλόκο του Παναιτωλίου τη Μεγάλη Δευτέρα του ΄44, που οδήγησε όλους τους άντρες του χωριού στο κολαστήριο του Τολιόπουλου, για να ποτιστεί και με αίμα Παναιτωλιώτικο το γαρύφαλο της Αντίστασης, κόντρα στο Φασισμό και Ναζισμό των ημερών, με ενέχυρο τη ζωή για να καταργηθεί ο θάνατος;
«Δεν έχω τίποτα να πω, γι’ αυτήν την μέρα του θανάτου
για τις μεγάλες αστραπές που ξέσκιζαν το σώμα
για το αθώο αίμα του για τις φθαρμένες λέξεις
για κείνους που διατάξανε, γι’ αυτούς που εκτέλεσαν
για όσους είχαν σωπάσει.
[…] Δεν έχω τίποτα να πω, τα λόγια βγαίνουν θυμωμένα.
Δεν έχω τίποτα να πω, κι όμως ακόμα είμαι ζωντανός
μετά από τόση φρίκη
κόσμε, πώς μας αντέχεις πάνω σου και δεν μας αφανίζεις
πώς μας θωρείς στην πόρτα σου και δεν μας τηνε κλείνεις
και συ ουρανέ, πώς άφησες τις ανάσες τους να μας μολύνουν τον αγέρα
πώς σήκωσες στον ώμο σου τέτοιους γραικούς
και δεν τους γκρέμισες στο χάος
πώς κράτησες στα χέρια σου τέτοια λεπρήν Ευρώπη;
Χέρι με χέρι πάνε μαζί τα ματωμένα έθνη […]».

Τρίτη, 14 Απριλίου 2020

14/4/1944

Γράφει ο Στέλιος Μερμιγκης


Το 2017 ήταν η πρώτη χρονιά που η μεγάλη Παρασκευή συνενέπεσε ημερολογιακά με την Mεγάλη Παρασκευή της 14 Απρίλη του 1944 την ημέρα δηλαδή εκείνη όπου κρεμάστηκαν οι τρεις κουμουνιστές Αναστασιάδης, Σούλος, Σαλάκος, στην κεντρική πλατεία της πόλης του Αγρινίου και εκτελέστηκαν 117, συντοπίτες μας και όχι μόνο, στον χώρο της Αγίας Τριάδας, ως αντίποινα σε σαμποτάζ των ανταρτών του ΕΛΑΣ.
Με αφορμή αυτό το γεγονός εκείνη την χρονιά εκδώσαμε σαν δημοτική παράταξη ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟ ΑΓΡΙΝΙΟ ένα ημερολόγιο που είχε ένα εκτενές ιστορικό αφιέρωμα στην κατοχική περίοδο της πόλης μας. Αυτό που μας έκανε εντύπωση είναι η άγνοια των περισσοτέρων για το ποιος κρέμασε και εκτέλεσε τους κουμουνιστές και άλλους πατριώτες την ημέρα εκείνη. Οι περισσότεροι πίστευαν ότι το έκαναν οι Γερμανοί κατακτητές και όχι Έλληνες που συγκρότησαν το τάγμα ασφάλειας της πόλης μας. Ήταν μάλιστα και αρκετά δύσπιστοι λέγοντας πως είναι δυνατόν Έλληνες, και μάλιστα κάποιοι Αγρινιώτες, να έκαναν αυτήν την πράξη. Δυστυχώς όμως έγινε. Μάλιστα σε εκείνο το τάγμα Ασφαλείας, εκτός από όσους Αγρινιώτες επιστρατεύτηκαν αναγκαστικά και επέλεξαν να υπακούσουν στην εντολή της επιστράτευσης, αντί να καταφύγουν στην ελεύθερη Ελλάδα των βουνών και να καταταχθούν στον ΕΛΑΣ ή και στον ΕΔΕΣ, υπήρξαν και κάποιοι επώνυμοι της «καλής κοινωνίας» της πόλης που οικειοθελώς παρείχαν τις υπηρεσίες τους ως «οι άνθρωποι με την κουκούλα» στο Α2 του Τολιόπουλου και στον Κωσταρά της χωροφυλακής. Ίσως αυτό να είναι και μια εξήγηση γιατί τόσα χρόνια μια τόσο μαύρη σελίδα της ιστορίας μας προσπάθησε από τους κρατούντες να μείνει στο περιθώριο.
Έτσι μετά το πρώτο μνημόσυνο που έγινε το 1945 χρειάστηκαν να περάσουν κοντά 20 χρόνια για να γίνει το επόμενο, και άλλα τόσα για να καθιερωθούν τα μνημόσυνα στη πόλη μας. Όμως πέρα τούτων ουδέν.
Θα χρειαστεί ίσως, να περάσουν άλλα τόσα για να αρχίσει πάλι να γίνεται κάτι πέρα από τα καθιερωμένα.
Η  έκθεση που έστησε ο Θανάσης Βαλαώρας στον αυλειο χώρο των αποθηκών Παπαστράτου το 2017, όπου με τις ξεναγήσεις του έδωσε μια άλλη διάσταση στο γεγονός αυτό, καθώς και το θεατρικό δρώμενο του Λεωνίδα Φραγκούλη της επόμενης χρονιάς, σε παραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ, που δόθηκε πριν το χάραμα  στην κεντρική πλατεία της πόλης, τιμώντας την Κατίνα Χατζάρα, την μοναδική γυναίκα που εκτελέστηκε τότε, με εκατοντάδες θεατές που αψήφησαν το ακατάλληλο της ώρας, ήταν οι μέχρι τώρα διαφορετικές πινελιές που έσπασαν την καθιερωμένη επίσημη αντιμετώπιση ή πολύ περισσότερο τη σιωπή. 
Η μεγάλη αποδοχή από τον κόσμο και των δυο αυτών εκδηλώσεων δείχνει την αδήριτη  ανάγκη για διατήρηση της ιστορικής μας μνήμης.  Μια μνήμη που θα μας θυμίζει διαρκώς το χρέος μας απέναντι στο ναζισμό και φασισμό αλλά και σε κάθε άλλη βαρβαρότητα, το χρέος μας για λαϊκή κυριαρχία και πραγματική δημοκρατία.

Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2020

Μανώλης Γλέζος



Έφυγε από την ζωή σήμερα 30/3 ο αγωνιστής της Αριστεράς Μανώλης Γλέζος.
Είχαμε την μεγάλη τιμή να αποδεχτεί την πρόσκληση  της δημοτικής μας παράταξης  Ανυπότακτο Αγρίνιο στις 14 Σεπτέμβρη του 2017 και να στολίσει με την παρουσία του τις εκδηλώσεις που πραγματώσαμε για πρώτη φορά στη πόλη μας και αφορούσαν την επέτειο της εισόδου του ΕΛΑΣ στο Αγρίνιο κατά τον Σεπτέμβρη του 1944 Έτσι μπορεσαμε  να μοιραστούμε λίγες ώρες μαζί του. Μόνο δέος μπορεί να νιώθεις δίπλα σε τέτοιο άνθρωπο που είναι η ζωντανή ιστορία του τόπου μας. Ο πρώτος και μάλλον ο τελευταίος παρτιζάνος μιας συγκλονιστικής εποχής. Άνθρωπος με απίστευτη αγάπη για τη ζωή και τον άνθρωπο. Παρά τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε, κινητικά την περίοδο εκείνη, δεν δίστασε να έρθει με την μαγκούρα του, να προσκυνήσει το μνημείο των εκτελεσμένων στην Αγία Τριάδα αλλά και αυτό της πλατείας δημοκρατίας των τριών απαγχονισμένων, να μιλήσει σε ένα πολυπληθές ακροατήριο το απόγευμα και την άλλη μέρα να επισκεφθεί και να καθηλώσει μαθητές ενός λυκείου της πόλης μας για δυο ώρες κάνοντας χωρίς υπερβολή το ωραιότερο μάθημα τους. Δεν θα ξεχάσω την παιχνιδιάρικη διάθεση που έδειξε απέναντι σε ένα επτάχρονο αγόρι, το γιο μου όταν το συνάντησε στο φουαγιέ του ξενοδοχείου και προσπαθούσε να του μάθει διάφορα κόλπα αφήνοντας τον μικρό αλλά και εμένα κατάπληκτους με τη δύναμη που εξέπεμπε. Τέλος δεν θα λησμονήσω τα λόγια που μου είπε όταν αποχαιρετιστήκαμε την άλλη μέρα. Οι νεκροί δεν θέλουν λουλούδια και στεφάνια θέλουν οι θυσίες τους να δικαιώνονται από τους αγώνες του σήμερα  για ένα κόσμο δίκαιο. Υποκλινόμαστε Μανώλη για όλα όσα μας έμαθες με το περήφανο και ανυπότακτο  παράδειγμα της ζωής σου.
Στέλιος Μερμιγκης
ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟ ΑΓΡΙΝΙΟ

Δεν συμμετέχουμε στη διά περιφοράς συνεδρίαση





Ανακοινωση της δημοτικής παράταξης “Ανυπότακτο Αγρίνιο”
κ. Πρόεδρε του Δημοτικού Συμβουλίου Αγρινίου
Με αφορμή την πρόσκληση που λάβαμε για συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου στις 30/3 διά περιφοράς θα θέλαμε να επισημάνουμε τα εξής:
Το ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟ ΑΓΡΙΝΙΟ έχει πάγια θέση τη διαφωνία του για συνεδριάσεις διά περιφοράς. Ο τρόπος αυτός εγκυμονεί διαφόρους κινδύνους μιας και δεν δίνεται η δυνατότητα της πραγματικής διαβούλευσης των δημοτικών συμβούλων με την ανταλλαγή επιχειρημάτων, ερωτήσεων, παρατηρήσεων κ.ά.
Το Δημοτικό Συμβούλιο είναι ένα ζωντανό όργανο που έχει δυναμική και αυτό έχει αποδειχτεί πολλές φορές στο παρελθόν. Κατανοούμε τις πραγματικά επείγουσες ανάγκες που τυχόν μπορεί να προκύπτουν κατά καιρούς για θέματα που πρέπει να προλάβει η υπηρεσία (για παράδειγμα, κάποιες ημερομηνίες που επείγουν).
Δεν μπορούμε όμως να αντιληφθούμε το επείγον του πράγματος για είκοσι θέματα της ημερήσιας διάταξης, που μας αποστείλατε.

Επιπλέον, είναι γνωστό ότι εδώ και αρκετές μέρες η χώρα μας λόγω της πανδημίας διανύει μια έκτακτη κατάσταση.
Στην εποχή της τεχνολογικής επανάστασης, στην εποχή που κατά καιρούς στα δημοτικά συμβούλια έχουν έρθει θέματα που αφορούν αποφάσεις που λαμβάνουμε για την μετατροπή της πόλης μας σε έξυπνη πόλη, είναι αδιανόητο να μην μπορούμε να συνεδριάσουμε με τηλεδιάσκεψη, κάτι που γίνεται παντού.
Κατά συνέπεια όλων των παραπάνω, το ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟ ΑΓΡΙΝΙΟ δεν θα συμμετέχει στη διαδικασία διά περιφοράς της συνεδρίασης αυτής και ελπίζουμε, ότι η επόμενη συνεδρίαση θα μας βρει όλους στα έδρανα.


Για το ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟ ΑΓΡΙΝΙΟ
ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΕΡΜΙΓΚΗΣ

Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2020

Αλληλεγγύη και ασφάλεια



Η έννοια της ασφάλειας επανέρχεται στο προσκήνιο με αφορμή αυτή τη φορά μια υγειονομική κρίση. Στο πρόσφατο παρελθόν δοκιμάστηκε η χώρα μας με διάφορες φυσικές καταστροφές, όπως πυρκαγιές και πλημμύρες. Και τότε και τώρα αποδεικνύεται περίτρανα ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός σε όλους εκείνους τους τομείς που πραγματικά θα έπρεπε να θωρακίζουν στο μέτρο του δυνατού τις ζωές μας.
Στον αντίποδα αυτής της αδήριτης ανάγκης για ασφάλεια, τι μας προτείνουν οι κυβερνώντες με την αμέριστη φυσικά συμβολή της πλειονότητας των μέσων ενημέρωσης; Ειδικούς φρουρούς, ΜΑΤ, καταστολή. Το πρόβλημα ασφάλειας για αυτούς αρχίζει και τελειώνει με το πανεπιστημιακό άσυλο, τα Εξάρχεια, το Ρουβίκωνα, τις καταλήψεις.
Μέσα σε λίγους μήνες οι κυβερνώντες από εκεί που υποστήριζαν ότι πλεονάζουν οι γιατροί βρέθηκαν να τους εκλιπαρούν για να κάνουν αίτηση για προσλήψεις. Είναι οι ίδιοι που έδωσαν πριν από λίγο καιρό προτεραιότητα για προσλήψεις 1500 ειδικών φρουρών αλλά καμιά πρόσληψη στο χώρο της υγείας. Αντίθετα άρχιζαν να εφαρμόζουν συμπράξεις με τους ιδιωτικούς φορείς υγείας δίνοντας μάλιστα και το προσωπικό των νοσοκομείων στη δούλεψή τους. Οι πολιτικές που εφαρμόζουν όλοι τους είναι βαθιά τοξικές.
Έφθασε μια απρόβλεπτη κατάσταση για να αλλάξει άρδην όλο το ιδεολογικό τους οικοδόμημα για όσο βέβαια θα κρατήσει η κρίση. Όμως δεν φθάνει η βαθιά δυσανεξία τους σε καθετί κοινωφελές, φαίνεται ότι οι άνθρωποι έχουν ειδίκευση για άλλα πράγματα και όχι φυσικά να διαχειριστούν τέτοιες καταστάσεις.
Το αλαλούμ που επικρατεί στον ΕΟΔΥ δεν έχει προηγούμενο. Υπάρχει μόνο ένας τηλεφωνικός αριθμός στο οποίο απευθύνονται και οι πολίτες και το υγειονομικό προσωπικό της χώρας με αποτέλεσμα ή να καταρρέει το σύστημα ή ο χρόνος αναμονής να είναι απογοητευτικός. Αυτό είναι το πρώτο πρόβλημα. Το δεύτερο και μεγαλύτερο είναι ότι το τηλεφωνικό κέντρο στελεχώνεται από ανειδίκευτους υπαλλήλους (κανείς δεν γνωρίζει αν αυτό έχει αλλάξει και πότε), που απλά διαβάζουν ένα τυφλοσούρτη, τον οποίο τους έχουν δώσει, αδυνατώντας να κάνουν αξιολόγηση του κάθε περιστατικού. Ταυτόχρονα οι ειδικοί λοιμωξιολόγοι που βρίσκονται στην ίδια επιτροπή αδυνατούν να συμφωνήσουν στον αριθμό των επιβεβαιωμένων κρουσμάτων. Όλες αυτές τις μέρες ο πρόεδρος του ΕΟΔΥ, που παρεμπιπτόντως δεν είναι γιατρός, είναι άφαντος. Η κατάσταση στα νοσοκομεία από όσα καταγγέλλουν εδώ και χρόνια οι εργαζόμενοι είναι τραγική. Οι φωνές για την αναγκαιότητα προσλήψεων του απαιτούμενου προσωπικού για τη στελέχωση κρεβατιών των ΜΕΘ καθώς και των επειγόντων περιστατικών είναι γνωστή εδώ και χρόνια αλλά βρίσκει τοίχο στους δημοσιονομικούς κόφτες της ΕΕ γιατί πρώτα και πάνω από όλα η αποπληρωμή του χρέους και των τόκων. Με βάση όλα τα παραπάνω βγαίνει αβίαστο το συμπέρασμα ότι το διαλυμένο ΕΣΥ δεν μπορεί να ανταπεξέλθει σε ακραίες καταστάσεις, όπως ακριβώς συνέβη και στη γειτονική μας Ιταλία στην οποία το σύστημά της τουλάχιστον, όσο αφορά στις κλίνες ΜΕΘ, είναι σε καλύτερη κατάσταση από το δικό μας.
Τι μένει πλέον να γίνει;
Κατά τη γνώμη μου δυο πράγματα. Πρώτον άμεση διεκδίκηση για υλοποίηση όλων εκείνων των όρων και προϋποθέσεων στο σύνολο της κοινωνικής μας ζωής για μια αξιοβίωτη ζωή με βάση τις ανάγκες μας αλλά και τις δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα. Δεύτερον απόλυτη πειθαρχία στα μέτρα πρόληψης για να φρενάρουμε τη διασπορά και να μην θρηνήσουμε εκατόμβες νεκρών, όπως οι γείτονές μας. Είναι απαράδεκτο να λειτουργούν για παράδειγμα γυμναστήρια και να γίνονται πάρτι σε μαγαζιά, όπως αυτό που έγινε στη πόλη μας. Είναι απαράδεκτο να βρίσκονται απατεώνες που θησαυρίζουν εκμεταλλευόμενοι τη συγκυρία και ο αρμόδιος υπουργός να δηλώνει ότι έτσι λειτουργεί η αγορά. Είναι θλιβερό επιστήμονες να υποστηρίζουν ανορθολογικά πράγματα για δικές τους σκοπιμότητες ή ακόμη χειροτέρα επιστημονικοί φορείς να σιωπούν για όλα αυτά. Είναι εγκληματικό κάποιοι να παίζουν με την πίστη θεοσεβούμενων ανθρώπων και να τους ωθούν σε συναθροίσεις στις εκκλησίες αντιβαίνοντας όλες τις οδηγίες αλλά και την κοινή λογική.
Η δοκιμασία για το λαό μας είναι μεγάλη. Είναι ευκαιρία, λοιπόν, να αναθεωρήσουμε πολλά πράγματα που μας τα επέβαλαν ως βεβαιότητες και να συμπεριφερθούμε με αίσθημα ευθύνης και αλληλεγγύης. Επειδή οι κρατούντες φρόντισαν να διαλύσουν τα πάντα θωρακίζοντας επικοινωνιακά μόνο τις πολιτικές τους επιλογές, ας θωρακίσουμε λοιπόν εμείς τις ζωές μας πράττοντας τα αυτονόητα.

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟ ΑΓΡΙΝΙΟ

Σάββατο, 29 Φεβρουαρίου 2020

Η θεση του Ανυπότακτου Αγρινίου για το ετος Χατζόπουλου



Το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης μας ανακήρυξε για το 2020 ως έτος Κ. Χατζόπουλο σε συνεργασία με το υπουργείο πολιτισμού για το δήμο μας επ’ αφορμή την συμπλήρωση εκατό χρονών από το θάνατο του.
Η δημοτική παράταξη Ανυπότακτο Αγρίνιο με αφορμή τη χθεσινή πανηγυρική συνεδρίαση για το θέμα αυτό έκανε κάποιες διαπιστώσεις παρατηρήσεις και προτάσεις και λάβαμε την υπόσχεση ότι θα υιοθετηθούν από τον δήμο. Θεωρήσαμε λοιπόν αδιανόητο να μην έχει προσκληθεί η επιστημονική κοινότητα των φιλολόγων που εδράζονται στα δυο πανεπιστημιακά τμήματα της πόλης μας.
Είναι αντιφατικό να βγαίνουν ψηφίσματα και να διατυπώνονται συνεχώς θέσεις για την έδρα ή ακόμα και ίδρυση αυτόνομου πανεπιστήμιου αλλά σε ζητήματα που μπορούν να συμβάλουν με την πολύτιμη επιστημονική γνώση τους να μένουν απ’ έξω.
Δεύτερη παρατήρηση. Μας είναι επίσης αδιανόητο να προγραμματίζονται σειρά εκδηλώσεων και δράσεων για να τιμηθεί ο Κ. Χατζόπουλος αλλά να μην έχει προβλεφθεί η ανατύπωση των βιβλίων του από ένα σοβαρό και αξιόπιστο εκδοτικό οίκο. Εξάλλου αν θα μείνει κάτι αυτό θα είναι τα βιβλία του που θα κοσμούν τουλάχιστον την δημοτική μας βιβλιοθήκη και θα έχουν πρόσβαση σε αυτά όλοι εκείνοι που θέλουν να γνωρίσουν το έργο του μεγάλου αυτού διανοητή.
Τρίτη παρατήρηση η αναγκαιότητα συντονισμού όλων αυτών των δράσεων και προτάσεων που έχουν διατυπωθεί από τους φορείς της πόλης. Η άμεση έκδοση ενός προγράμματος ένα καλεντάρι για το που θα γίνουν και πότε οι εκδηλώσεις αυτές. Μάλιστα προτείναμε το καλοκαίρι την πραγματοποίηση μια σειρά μουσικών εκδηλώσεων στον αυλειο χώρο του αρχοντικού Σοχωριτη που η πόλη και ειδικά η νεολαία της το αγνοεί μιας και θα πρέπει άμεσα να πιέσουμε για την αναστήλωση του και τη διάθεση του στους πολίτες. Ελπίζουμε με τη μικρή μας αυτή συνδρομή να συμβάλουμε στο μεγάλο αυτό γεγονός και στο τέλος της χρονιάς να κάνουμε «ταμείο» τέτοιο που θα μας κάνει περήφανους.