Ανυπότακτο Αγρίνιο

  Η κυβέρνηση της ΝΔ συνεχίζει την ολομέτωπη επίθεση σε εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα μέσω των αλλεπάλληλων αντιλαϊκών νόμων που περνάει. Την ώρα που η ακρίβεια κάνει όλο και πιο δύσκολη την καθημερινότητα για την πλειοψηφία των εργαζομένων και οι μισθοί δεν φτάνουν ούτε για τα βασικά, μας κοροϊδεύουν με αυξήσεις ψίχουλα και εντείνουν την επίθεση στην εργασία. Η ελαστική προσωρινή απασχόληση έχει γίνει καθεστώς στους δήμους αποτελώντας την πλειοψηφία των θέσεων εργασίας σε πολλές υπηρεσίες και ειδικά στις κοινωνικές υποδομές με προγράμματα τύπου ΕΣΠΑ και οι συμβασιούχοι βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα χρόνια τώρα. Ακόμα και όταν δικαιώνονται για παραμονή στην εργασία τους από τα πρωτοδικεία, ο ν. Βορίδη ορίζει την υποχρεωτική προσφυγή από τους δήμους ενάντια τους σε εφετεία και οι δημοτικές αρχές πειθαρχούν. Ενώ όταν μόνο 2 δημοτικά συμβούλια του Αγ. Δημητρίου και της Καισαριανής δεν υπάκουσαν, διώκονται πειθαρχικά. Την ίδια στιγμή, με τον νέο Κώδικα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ...

Κείμενο και φωτογραφίες Απόστολος Κων. Καρακώστας Στο Αγρίνιο την Παρασκευή το βράδυ της 15ηςΜαΐου, σε ένα «ιδανικό» τόπο για τους λάτρεις των ιστορικών βιβλίων και σπάνιων εκδόσεων, στο βιβλιοπωλείο «Λέσχη του Βιβλίου», της Αλεξάνδρας Μοσχονά, (από το 1959) στο κέντρο της πόλης, παρουσιάστηκε το-αποκαλυπτικό και στηριγμένο σε αυθεντικά ιστορικά ντοκουμέντα-βιβλίο του γνωστού ιστορικού ερευνητή Σπύρου Αλεξίου για τα γεγονότα της πολιορκίας, και εξόδου του Μεσολογγίου το 1826. Ο επίμονος συγγραφέας δεν «παραβλέπει» σελίδες από τις καταγραμμένες επί τόπου ιστορίες, την εποχή που συνέβησαν τα γεγονότα. Δηλαδή τα «Ελληνικά Χρονικά» που βγήκαν 226 φύλλα, από την 1η Ιανουαρίου του 1824 έως την 20η Φεβρουαρίου του 1826. Και όλα τα άρθρα και βιβλία που γράφτηκαν τους επόμενους μήνες και χρόνια, τότε που τα τραγικά συμβάντα ήταν πρόσφατα, και όχι «παλιές ιστορίες» δημιουργήματα μυθοπλασιών... Αναλύει όλα αυτά που, (σκοπίμως;) έχουν «παραλειφθεί» από την «επίσημη» καταγεγραμμένη ιστορία… Περιγρά...

Του Σωτήρη Μερμίγκη  Γράφει ο Χέμινγουεϊ: «Κάθε άνθρωπος που αγαπά την ελευθερία, χρωστάει στον Κόκκινο Στρατό περισσότερα από ό,τι μπορεί ποτέ να πληρώσει» Η μέρα της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών δεν αφορά μόνο το παρελθόν. Παραμένει ένα ανοιχτό ερώτημα προς το παρόν και το μέλλον: πώς οι άνθρωποι, μέσα στις πιο σκοτεινές συνθήκες, κατόρθωσαν να ανατρέψουν αυτό που έμοιαζε ανίκητο; Η 9η Μάη προκαλεί ταυτόχρονα θαυμασμό και αμηχανία. Θαυμασμό, γιατί είναι δύσκολο να συλλάβει κανείς το μέγεθος της θυσίας, της αντοχής και της συλλογικής δύναμης που χρειάστηκε για να ηττηθεί ο ναζισμός. Αμηχανία, γιατί η νίκη αυτή συνδέθηκε με ιστορικές εμπειρίες βαθιά αντιφατικές: με τη ΕΣΣΔ, με τις τραγωδίες της γραφειοκρατίας, με τον σταλινισμό, με την αποξένωση των επαναστατικών ελπίδων που είχαν γεννηθεί μέσα στον 20ό αιώνα. Όμως ακριβώς εδώ βρίσκεται το βάθος της Ιστορίας, ότι τα μεγάλα γεγονότα δεν είναι ποτέ καθαρά, άψογα ή μονοσήμαντα. Η 9η Μάη δεν μπορεί να περιοριστεί ούτε στη σοβιετική α...

Μια ιστορική έρευνα και τις αθέατες πλευρές της Εξόδου του Μεσολογγίου.  Διακόσια χρόνια μετά την Έξοδο του Μεσολογγίου, μια από τις πιο καθοριστικές και ταυτόχρονα πιο τραυματικές στιγμές της Ελληνικής Επανάστασης οι εκδόσεις Τόπος, το «Ανυπότακτο Αγρίνιο» και η Λέσχη του Βιβλίου της Αλεξάνδρας Μοσχονά, παρουσιάζουν την Παρασκευή 15 Μαΐου 2026, στις 8 μ.μ., την ιστορική έρευνα του Σπύρου Αλεξίου «Προδομένο Μεσολόγγι». Το βιβλίο του Σπύρου Αλεξίου προσεγγίζει το Μεσολόγγι πέρα από την καθιερωμένη εθνική μυθολογία, φωτίζοντας πλευρές της ιστορίας που συχνά αποσιωπήθηκαν ή υποβαθμίστηκαν. Μέσα από αρχειακό υλικό, ιστορικές μαρτυρίες και κριτική ανάγνωση των γεγονότων, επιχειρεί να αναδείξει τους μηχανισμούς που οδήγησαν στην απομόνωση και τελικά στην καταστροφή της πόλης, αλλά και τις εσωτερικές συγκρούσεις που διαμόρφωσαν την πορεία της Επανάστασης. Στην παρουσίαση θα συνομιλήσουν με το κοινό ο συγγραφέας και ο ιστορικός Χάρης Κούρτης, σε μια συζήτηση που αναμένεται να κινηθεί...

Με αφορμή την «ιδιωτική» επίσκεψη δύο υπουργών στον τόπο μας, αξίζει να ειπωθούν μερικές αλήθειες που συνήθως μένουν εκτός κάδρου — όπως ακριβώς και οι άνθρωποι που τις ζουν. Σε αυτόν τον τόπο, ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας μπορεί να σημαίνει μετακίνηση σε άλλο νομό. Η πρόληψη μετατρέπεται σε πολυτέλεια:  για παράδειγμα μια ανασφάλιστη γυναίκα αδυνατεί να πραγματοποιήσει μια βασική εξέταση πχ μαστογραφία. Χιλιάδες χρόνιοι ασθενείς μένουν χωρίς οργανωμένη δημόσια φροντίδα πχ διαβητικοί. Ειδικότητες κρίσιμες για την καθημερινότητα των πολιτών απουσιάζουν πχ ογκολόγοι, ρευματολογοι, ενδοκρινολόγοι κ.α. Και η ψυχική υγεία παραμένει στο περιθώριο, με δομές ανύπαρκτες και νοσοκομεία άλλων περιοχών να ασφυκτιούν πχ ραντζα στην ψυχιατρική κλινική του πανεπιστημιακού νοσοκομείου Ιωαννίνων. Κι ενώ αυτά είναι η πραγματική εικόνα στο χώρο του ΕΣΥ , η περιοχή παραμένει συγκοινωνιακά απομονωμένη, με βασικές υποδομές σε κακή κατάσταση και δύσκολη πρόσβαση στους καινούργιους οδικούς άξονες που κοστίζ...

Δεν είναι τυχαίο αυτό που βλέπουμε στους τοίχους. Δεν είναι απλά βανδαλισμός, ούτε «κακή στιγμή». Είναι φόβος. Ο παλιός, γνώριμος φόβος του φασισμού απέναντι σε οτιδήποτε δεν μπορεί να ελέγξει. Ο φασισμός δεν αντέχει την τέχνη. Όχι γιατί δεν την καταλαβαίνει – αλλά γιατί τη νιώθει. Και ξέρει ότι η τέχνη μιλάει κατευθείαν εκεί που δεν φτάνουν ούτε τα συνθήματα, ούτε τα δελτία ειδήσεων, ούτε οι εντολές. Στη μνήμη, στο συναίσθημα, στην αξιοπρέπεια. Όταν ένας άνθρωπος φεύγει και οι φίλοι του τον κρατάνε ζωντανό με χρώμα πάνω σε έναν τοίχο, αυτό δεν είναι απλά μια εικόνα. Είναι πράξη αντίστασης. Είναι μια μικρή νίκη απέναντι στη λήθη. Και αυτό ακριβώς είναι που ενοχλεί. Γι’ αυτό και οι μορφές χαλάνε. Γι’ αυτό τα πρόσωπα μουτζουρώνονται, σβήνονται, διαστρεβλώνονται. Όχι επειδή «χαλάνε τον χώρο», αλλά επειδή θυμίζουν. Θυμίζουν ότι υπήρξαν άνθρωποι, παρέες, ιστορίες, δεσμοί που δεν μπήκαν ποτέ σε καλούπια. Και ότι κάποιοι συνεχίζουν να μιλάνε γι’ αυτούς χωρίς άδεια. Ο OKSO81 δεν είναι απλά ένα...

«Ο χώρος αποθήκευσης του ταχυδρομείου σας θα γεμίσει σε 23 μέρες. Κάντε αναβάθμιση για περισσότερο χώρο αποθήκευσης ή αποδεσμεύστε χώρο. Εάν ο χώρος αποθήκευσης είναι γεμάτος μετά τις 10 Μαΐου δεν θα μπορείτε να στέλνετε ή να λαμβάνετε e-mail». Δεν μπορώ να πω, είχα προειδοποιηθεί εγκαίρως για την επικείμενη ψηφιακή λοβοτομή. Από τις 10 Απριλίου η Yahoo! με είχε ενημερώσει με ευγενικό μήνυμα -μου απευθυνόταν ως «Αγαπητό μέλος» (μέλος ποιου; Ποιας συλλογικότητας; Ποιου κλαμπ;)- ότι «από τις 05/05/2026, ο χώρος αποθήκευσης του Yahoo Mail θα υπόκειται σε νέες απαιτήσεις ως προς το όριο χώρου αποθήκευσης. Οι λογαριασμοί Yahoo Mail θα έχουν μέγιστο χώρο αποθήκευσης 15 GB... Σας ενημερώνουμε ότι χρησιμοποιείτε το 100% του εκχωρημένου χώρου αποθήκευσης». Εχω κάνει εγώ τέτοια κατάχρηση; Εχω επιδείξει τόση απληστία στην κατανάλωση ψηφιακής μνήμης που η τριακοντούτης εταιρεία μού προσέφερε σε αφθονία και δωρεάν τόσα χρόνια; Πόσα; Ακριβώς 20. Τα πρώτα μηνύματα τα έστειλα και τα έλαβα τον Απρίλιο...

Το βράδυ της Τρίτης, η πόλη δεν λύγισε ούτε από τη βροχή ούτε από το βάρος της μνήμης . Κάτω από έναν ουρανό που άνοιξε και ξέσπασε με ορμή, δεκάδες Αγρινιώτες, ανταποκρινόμενοι στην πρωτοβουλία του Ανυπότακτου Αγρινίου στάθηκαν όρθιοι, βουβοί και ταυτόχρονα τόσο δυνατοί, για να τιμήσουν εκείνους που πριν 82 χρόνια στάθηκαν μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα. Η καταρρακτώδης βροχή έπεφτε ασταμάτητα κι όπως είπε ο Στέλιος Μερμίγκης σαν να ήθελε κι αυτή να ξεπλύνει τον πόνο, να ενώσει το παρόν με εκείνη τη Μαύρη Μεγάλη Παρασκευή. Τα βήματα αργά, σχεδόν τελετουργικά. Κάθε σταγόνα και μια ανάμνηση. Κάθε σιωπή και ένα όνομα που δεν πρέπει να ξεχαστεί. Δεν ήταν απλώς ένας περίπατος. Ήταν μια πορεία μνήμης μέσα στον χρόνο. Ήταν η απόδειξη πως, όσο κι αν περνούν τα χρόνια, υπάρχουν άνθρωποι που δεν επιτρέπουν στη θυσία να ξεθωριάσει. Που στέκονται εκεί, ακόμα κι όταν το σώμα δοκιμάζεται, γιατί η ψυχή τους ξέρει πως οφείλει να είναι παρούσα. Μέσα στο σκοτάδι και τη βροχή, το Αγρίνιο έμοιαζε να ...

Την Τρίτη 14 Απριλίου 2026, συμπληρώνονται 82 χρόνια από την Μαύρη Μεγάλη Παρασκευή της πόλης μας και το Ανυπότακτο Αγρίνιο διοργανώνει έναν ιστορικό περίπατο μνήμης και γνώσης, αφιερωμένο σε ένα από τα πιο σκοτεινά και καθοριστικά γεγονότα της τοπικής ιστορίας: την εκτέλεση των 120 αγωνιστών στο Αγρίνιο, στις 14 Απριλίου 1944, από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής. Ο περίπατος θα πραγματοποιηθεί με τη συνοδεία και την επιστημονική καθοδήγηση του ιστορικού Ιάσονα Χανδρινού ο οποίος έχει ασχοληθεί σε βάθος με την περίοδο της Κατοχής και της Αντίστασης στην Ελλάδα. Μέσα από τη διαδρομή στην πόλη, θα αναδειχθούν τα σημεία-σταθμοί των γεγονότων, θα φωτιστούν οι ιστορικές συνθήκες που οδήγησαν στη μαζική εκτέλεση και θα δοθεί φωνή στους ανθρώπους που θυσιάστηκαν. Η εκτέλεση των 120 στο Αγρίνιο αποτελεί ένα κορυφαίο γεγονός της περιόδου της Κατοχή της Ελλάδας 1941-1944, σύμβολο της ναζιστικής θηριωδίας αλλά και της αντίστασης ενός λαού που δεν λύγισε. Ο ιστορικός περίπατος φιλοδοξεί να μετατ...

Συνέντευξη παραχώρησε ο Στέλιος Μερμίγκης στην εκπομπή του Διονύση Ελευθεράτου "με καφέ διπλό και μάτι ανοιχτό" το Σάββατο 8/3/2026 για το κλείσμο των υποκαταστημάτων των ΕΛΤΑ στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Στο παρακάτω παράθυρο μπορείτε να ακούσετε την συνέντευξη. 

Η παρουσίαση του Άρη Χατζηστεφάνου δεν περιορίστηκε σε έναν τυπικό δημόσιο λόγο. Ήταν μια ζωντανή διαδικασία ερωτήσεων, αμφισβήτησης και ουσιαστικής συζήτησης γύρω από την ενημέρωση, την εξουσία και την πραγματικότητα πίσω από τις κυρίαρχες αφηγήσεις. Το βίντεο καταγράφει στιγμές από μια βραδιά όπου η αλήθεια δεν παρουσιάστηκε ως δεδομένη, αλλά ως κάτι που διεκδικείται — μέσα από σκέψη, διάλογο και κριτική στάση.

Συνέντευξη στην Νανα Θεοδωροπούλου έδωσε το πρώτο της Δευτερας 16/3/26 ο εκπρόσωπος του Ανυπότακτου Αγρινίου Στ. Μερμιγκης για τα  όσα συνέβησαν το απόγευμα του Σαββάτου 14 Μαρτίου στο Αγρίνιο και αποκαλύπτουν με τον πιο καθαρό τρόπο μια βαθιά πολιτική αντίφαση. Από τη μια πλευρά, άμεση κινητοποίηση της αστυνομίας και προσαγωγές πολιτών για μια συμβολική αντιφασιστική πράξη μνήμης κι από την άλλη, χρόνια αδιαφορία και πλήρης ανοχή απέναντι στη συστηματική εγκατάλειψη της δημόσιας περιουσίας της πόλης.

Τα όσα συνέβησαν το απόγευμα του Σαββάτου 14 Μαρτίου στο Αγρίνιο αποκαλύπτουν με τον πιο καθαρό τρόπο μια βαθιά πολιτική αντίφαση. Από τη μια πλευρά, άμεση κινητοποίηση της αστυνομίας και προσαγωγές πολιτών για μια συμβολική αντιφασιστική πράξη μνήμης κι από την άλλη, χρόνια αδιαφορία και πλήρης ανοχή απέναντι στη συστηματική εγκατάλειψη της δημόσιας περιουσίας της πόλης. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έγιναν γνωστές, η Αστυνομία Αγρινίου προχώρησε το απόγευμα του Σαββάτου σε προσαγωγές πολιτών, όταν νεαροί έγραψαν συνθήματα σε τοιχίο της περίφραξης κοντά στην είσοδο του νοσοκομείου. Η κινητοποίηση των αρχών έγινε επειδή τα άτομα αυτά επιχείρησαν να αποκαταστήσουν ένα σημείο όπου υπήρχε προηγουμένως γκράφιτι με φασιστικό μήνυμα. Συνολικά προσήχθησαν δεκατρία άτομα και οδηγήθηκαν στην Αστυνομική Διεύθυνση Ακαρνανίας, ενώ στη συνέχεια αφέθηκαν ελεύθερα. Σύμφωνα με νομική εκτίμηση, το ζήτημα παραμένει ανοιχτό, καθώς η Εισαγγελία Αγρινίου θα κρίνει εάν η συγκεκριμένη πράξη συνιστά "φθ...