Ανυπότακτο Αγρίνιο

Με λένε εξέγερση. Η ηλικία μου απροσδιόριστη. . Πρέπει να γεννήθηκα τότε που φύτρωσε το παράπονο στο στήθος του σκλάβου και η αδικία έγινε το καθημερινό ψωμί στα τραπέζια του κόσμου. Το σώμα μου τράφηκε με ποτάμια αίματος, με αλυσίδες, με θυσίες, με ανισότητες. Με λένε εξέγερση Απόκτησα χίλια πρόσωπα, πότε γροθιά, πότε κραυγή, πότε παράπονο, πότε οδόφραγμα, πότε ντουφέκι, πότε πλακάτ και πύρινος λόγος, μα πάντα παρούσα και καλπάζουσα στα σταυροδρόμια της ιστορίας. Με λένε εξέγερση Αφουγκράστηκα τους μύχιους πόθους της ανθρώπινης δυστυχίας και έγινα αποκούμπι, λυτρωτής και φωτοδότης σε καθημερινούς Γολγοθάδες που γίνονται Αναστάσεις και Λυτρώσεις. Έγινα αμέτρητες φορές το καθαρτήριο της ανθρώπινης συνείδησης, η νέα αυγή σ’ έναν κόσμο σκοτεινό και απάνθρωπο. Με λένε εξέγερση Γύρισα όλα τα μέρη του κόσμου. Άλλοτε στη Ναζαρέτ, άλλοτε στην Αγία Πετρούπολη κι άλλοτε στην Τιεν αν Μεν. Έγινα έφοδος στα χειμερινά ανάκτορα, κατάληψη στο κάστρο της Βαστίλης. Μάης Παρισιάνικος, Άνοιξη στην Πράγα...

«Αλίμονο σε κείνες τις δημοκρατικές κοινωνίες, που αναθέτουν στους εκπροσώπους τους να στοιβάζουν λουλούδια και στεφάνια πάνω στα μνημεία των εξεγέρσεών τους, σκεπάζοντάς τα με τη σκόνη παράφορων επετείων. Αλίμονο σε κείνες τις δημοκρατικές κοινωνίες, που επιτρέπουν στους νόμιμα εκλεγμένους «θ(δ)εσμοφύλακες» τους να νομοθετούν «καλάθια της φτώχειας», κατάργηση δικαιωμάτων και εικονικές διαδικασίες έκφρασης, αγκιστρωμένων ανθρώπων στην αγωνία της επιβίωσης, μόνο. Αλίμονο σε κείνες τις δημοκρατικές κοινωνίες, «ποὺ ἑφτὰ χρόνια ἔκαναν πὼς δὲν εἶχαν πάρει χαμπάρι καὶ μία ὡραία πρωία μεσοῦντος κάποιου Ἰουλίου βγῆκαν στὶς πλατεῖες μὲ σημαιάκια κραυγάζοντας “δῶστε τὴ χούντα στὸ λαό”». Κανένα «Πολυτεχνείο» δεν οραματίστηκε την εθιμοτυπική δυστοπία της επετείου του. Ανυπότακτο Αγρίνιο»  

Του Στέλιου Μερμίγκη  Mε αφορμή την 25η Οκτωβρίου, Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου του Μαστού, διαβάζω ότι η Δημοτική Αρχή της πόλης μας υλοποιεί δράσεις και καλά κάνει, πρόληψης, ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης σε συνεργασία με διαφόρους φορείς και συλλόγους. Είναι προφανές ότι δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσει κανείς για την αναγκαιότητα της πρόληψης και το τεράστιο ατομικό και κοινωνικό όφελος αυτής. Η πρωτοβουλία της Φώφης Γεννηματά μαζί με άλλες βουλευτίνες το 2017 απέδωσε καρπούς με τη δημιουργία νόμου από την τότε ηγεσία του υπουργείου υγείας για την συνταγογράφηση της ψηφιακής μαστογραφίας για γυναίκες άνω των 40 ετών. Αργότερα το 2020 ο Μητσοτάκης προσπάθησε να καπηλευτεί τον ήδη υπάρχοντα νόμο ως δικιά του πρωτοβουλία αλλά εισέπραξε πληρωμένη απάντηση από την Γεννηματά μέσα στο κοινοβούλιο. Το μέγα ζητούμενο σήμερα είναι να απαιτήσουμε από την πολιτεία να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της και να δημιουργήσει οργανωμένα δημόσια κέντρα όπου η κάθε γυναίκα θα αντιμετωπ...

 

  Τι μας έταξαν, ανάμεσα στα άλλα, τα καλύτερα βιογραφικά της χώρας; «Λιγότερο και ποιοτικότερο κράτος», είπαν. «Ηλεκτρονική διακυβέρνηση», υποσχέθηκαν. «Πάταξη της γραφειοκρατίας για ταχύτητα και ευκολία στη ζωή μας», υποστήριξαν. Αντί γι’ αυτά βρεθήκαμε αντιμέτωποι με όλη την παθογένεια και την βαρβαρότητα αυτού του κράτους απέναντι στους πολίτες του. Ας μην αναφερθούμε στην χαρακτηριστική εγκατάλειψη του τόπου μας, στην προκλητική τους αδιαφορία για όλα τα ανοιχτά μεγάλα και διαχρονικά ζητήματα του Δήμου μας. Ούτε ένα ευρώ, κατά δήλωση του «δικού τους» πολιτικά Δημάρχου Αγρινίου, δεν έχει πέσει στην πόλη μας από το κωδικό των δημόσιων επενδύσεων για οποιοδήποτε έργο εδώ και δεκαετίες. Όμως ακόμη και αυτά τα ελάχιστα, που απαιτούσαν απλές διοικητικές πράξεις, δεν μπόρεσαν να υλοποιήσουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η μεταφορά του ιδιοκτησιακού καθεστώτος για τα κτίρια του καπνικού σταθμού από το κεντρικό κράτος στο Δήμο, προκειμένου να σωθούν και να αξιοποιηθούν προς όφελος της τ...

Γράφει ο Στέλιος Μερμίγκης  Ως μαθητής πάντα ένιωθα ένα κόμπο στο λαιμό με την έναρξη της σχολικής χρονιάς. Το ίδιο συναίσθημα νιώθω και ως γονιός πλέον μαθητών. Η δευτεροβάθμια έχει μετατραπεί σ ένα απέραντο εξεταστικό κάτεργο για τους μαθητές, η ανθούσα βιομηχανία των φροντιστηρίων και των ιδιαίτερων είναι αδιάψευστος μάρτυρας τούτου, ενώ οι εκπαιδευτικοί καλούνται να τρέχουν πίσω από οδηγίες της πολιτικής ηγεσίας για την κάλυψη μιας απέραντης και εν πολλοίς άχρηστης ύλης μόνο για τους τύπους. Στα τρία χρόνια της πανδημίας δεν έγινε το παραμικρό να βελτιωθούν οι συνθήκες των σχολείων π.χ. με τη εγκατάσταση συστημάτων καθαρισμού αέρα δείχνοντας την εγκληματική αδιαφορία της πολιτείας για τα παιδιά της την ώρα μάλιστα που η χώρα κατέχει υψηλή θέση στην παγκόσμια κατάταξη στην απώλεια ανθρώπων. Οπότε ας της αφιερώσω εδώ τα λόγια του Σεφέρη που τα είχε πει για μια άλλη ηγεσία του τόπου μας εκείνη της δεκαετίας του 40 μιας και θεωρώ ότι και οι σημερινοί είναι άξιοι συνεχιστές της ...

Επειδή στο προχθεσινό συμβούλιο, ο Δήμαρχος των Αγρινιωτών, επιχείρησε την απαξίωση του συνόλου των παρατάξεων του Δημοτικού Συμβουλίου, οφείλουμε να του επισημάνουμε τα ακόλουθα: Στις δημοκρατίες, κ. Δήμαρχε, εκτός από τις συναινέσεις, υπάρχουν και οι αντιθέσεις, και οι δυναμικές αντιθέσεις, και οι συγκρούσεις, και οι αποχωρήσεις. Παραμένει δικαίωμα κάθε παράταξης η όποια επιλογή. Και η όποια επιλογή μιας παράταξης δεν δίνει το δικαίωμα σε κανένα να απαξιώνει το σύνολο της αντιπολίτευσης ενός οργάνου, επειδή έτσι αυτός το αντιλαμβάνεται. Η αντιπολίτευση δεν συνδιοικεί μαζί σας, κ. Δήμαρχε. Ούτε προτάσεις είναι υποχρεωμένη να κάνει, ούτε να συναινεί σε έργα, τα οποία άλλοι επιλέγουν για μας, όπως η πλειοψηφία των έργων που υλοποιούνται σήμερα στο Δήμο και τα οποία δεν προέκυψαν μέσα από κανέναν σχεδιασμό και καμία προτεραιοποίηση του Δημοτικού μας Συμβουλίου, αλλά μας επιβλήθηκαν ως αναγκαία και απαραίτητα, επειδή έπρεπε να πληρούν τους όρους και τις προϋποθέσεις ευρωπαϊκών μονόδρομων ...