Ανυπότακτο Αγρίνιο

  Στα ανεκπλήρωτα συνθήματα της εξέγερσης του πολυτεχνείου τον Νοεμβρη του 73 για ψωμί, παιδεία, ελευθερία εν έτη 2020 ήρθε να προστεθεί και το αίτημα για υγεία. Η κυβέρνηση της ΝΔ με μια πρωτοφανή απόφαση να απαγορεύσει τις συναθροίσεις άνω των τεσσάρων ατόμων σε όλη την επικράτεια της χώρας με πρόσχημα την πανδημία για τέσσερις μέρες δείχνει με τον πιο αποκρουστικό τρόπο την δυσανεξία της στο εξεγερτικό μήνυμα του Νοεμβρη αλλά και την πρόθεση της να καλύψει τα κενά που η ίδια δημιουργεί σε κάθε τι δημόσιο με μπόλικη καταστολή. Τα προβλήματα όμως της πανδημίας υγειονομικά και οικονομικά δεν μπορούν να λυθούν με καταστολή αλλά με αλλαγή αυτής της πολιτικής. Το κοινωνικό υπόδειγμα που κάποιοι οραματίζονται για μια κοινωνία σε σιγή ασυρμάτου, μοιρολατρική και συμβιβασμένη με αυτά που της σερβίρουν κάθε μέρα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό από κάθε άνθρωπο που θέλει να ζει με αξιοπρέπεια. Το Ανυπότακτο Αγρίνιο τίμησε τη μέρα αυτή με κατάθεση μερικών λουλουδιών στο μνημείο του Γρηγόρη Λαμ...

Γράφει ο Στέλιος Μερμιγκης Η πανδημία έφερε στον αφρό όχι μόνο τις αδυναμίες του Εθνικού Συστήματος Υγείας που βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα αυτή την περίοδο, αλλά και την γύμνια πλείστων πλευρών της ζωής μας. Την ώρα που χάνονται καθημερινά δεκάδες ζωές ίσως είναι προκλητικό να αναδεικνύεις άλλα ζητήματα. Κατά την γνώμη μου όμως όλα αυτά αποτελούν ψηφίδες ενός γιγάντιου παζλ. Κομμάτια από την μεγάλη εικόνα ενός κόσμου βαθιάς εκμετάλλευσης ανθρώπου και φύσης για την κερδοφορία λίγων και εκλεκτών,  που η πλειονότητα της κοινωνίας αδυνατεί ή αρνείται να αντικρύσει. Το άνοιγμα των σχολείων με τους επικίνδυνους όρους που επέβαλε η ηγεσία του υπουργείου παιδείας κατέρρευσε μέσα σε δυο μήνες αναγκάζοντας  μαθητές και εκπαιδευτικούς σε ένα μοντέλο τηλε εκπαίδευσης. Τι έκαναν όμως ως προετοιμασία για αυτό το ενδεχόμενο οι ιθύνοντες; Και δεν αναφέρομαι στην  ένδεια υπολογιστών και tablet που είναι ζητούμενα για ένα μεγάλο κομμάτι της σχολικής κοινότητας, αλλά για κάτι πιο απλό αλ...

Γράφει ο Στέλιος Μερμιγκης Έχω το προνόμιο να γνωρίζω «ψεκασμένους» εδώ και πάρα πολλά χρόνια όχι από επιλογή αλλά γιατί το έφερε έτσι η ζωή ώστε να τους έχω κοντά μου. Οπότε δεν περίμενα την έξαρση της πανδημίας ούτε τα μνημόνια και την οικονομική κρίση για να ακούσω από πρώτο χέρι τις διάφορες απίθανες θεωρίες που έγιναν viral όπως λένε και στο χωριό μου. Από τα τσιπάκια στα εμβόλια και τους σκληρούς δίσκους στις μάσκες της Κεραμέως, μέχρι τα ύποπτα φάρμακα που κατασκευάζουν οι πολυεθνικές για να μας καταστέλλουν, μου είναι γνωστά εδώ και χρόνια. Βέβαια όταν έρχεται η κρίσιμη και δύσκολη ώρα της αρρώστιας γι’ αυτούς, όλα τα παραπάνω ξεχνιούνται με μιας και το λέω με πλήρη γνώση αυτό, αποζητώντας την βοήθεια της επιστήμης που με περισσό τρόπο χλευάζουν όταν βρίθουν από υγεία. Πέρα όμως από τους ανθρώπους που είναι διαταραγμένοι ψυχικά οπότε είναι απολύτως κατανοητό και δικαιολογημένο να διατυπώνουν τέτοια πράγματα αλλά ακατανόητο τουλάχιστον σ’ εμένα, να κατέχουν θέσεις ευθύνης ειδι...

Γράφει ο Γιώργος Κατσιπανος Και τώρα είμαστε προ των πυλών για το 2ο  lockdown - ή μάλλον απαγορευτικό για να μην πάθει τίποτα κι ο Μπαμπινιώτης - και πάλι θα ακούσουμε τα της ατομικής ευθύνης. Ένα αφήγημα που δεν είναι καινούργιο αφού τα τελευταία δέκα χρόνια την έλλειψη ατομικής ευθύνης πληρώνουμε. Η Κυρά Ρίτα που δεν έκοψε απόδειξη για την τυρόπιτα φταίει για την κατάντια, οι τεμπέληδες δημόσιοι υπάλληλοι, οι κλέφτες μηχανικοί κ ελεύθεροι επαγγελματίες, οι μάστορες που τα έπαιρναν μαύρα τόσα χρόνια κλπ κλπ.  Ένας λαός που τραβάει τα πάνδεινα επειδή του λείπει αυτό το βασικό συστατικό. Της ατομικής ευθύνης. Υπάρχει όμως μία χρονική περίοδος όπου αυτό το συστατικό εξαφανίζεται και ξαφνικά ο λαός γίνεται σοφός. Εξαφανίζεται κάθε τετραετία που εκάστοτε άρχοντες ξεχνούν αυτά της ατομικής ευθύνης και ζητούν την ψήφο από τον σοφό ελληνικό λαό που πάντα ξέρει τι κάνει. Έτσι λοιπόν με την έλλειψη αυτής της ικανότητας φτάσαμε στο δεύτερο lockdown. Για να δούμε όμως πέρα από την έλλει...

Γράφει ο Στέλιος Μερμιγκης Μερικά από τα πολλά ενδεικτικά στιγμιότυπα που συμβαίνουν τώρα στο χώρο των δημόσιων νοσοκομείων μας.  Όλο το προηγούμενο διάστημα χορτάσαμε από παχιά λόγια που με περισσή ευκολία εκστομιζόταν από τις ομιλούσες καλοταϊσμένες τηλεοπτικές κεφαλές, για την ενίσχυση του ΕΣΥ τόσο σε υποδομές όσο και σε προσωπικό. Με τα λόγια έλεγε η γιαγιά μου μπορείς να χτίσεις ανώγια και κατώγια. Η πραγματικότητα της πανδημίας όμως βλέπετε δεν καταλαβαίνει από τις μεγαλεπήβολες δηλώσεις των «αρίστων». Έτσι  χτύπησε την πόρτα μας πολύ γρήγορα και μετά βέβαια από τις συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές που προηγήθηκαν. Μόλις όμως οι διασωληνωμένοι ασθενείς έφθασαν τους 140 το Ε.Σ.Υ. μέσα σε μια νύχτα μετατρέπεται σε μονοθεματικό σύστημα υγείας ακυρώνοντας το 80% των χειρουργείων. Νοσοκομεία που μέχρι χθες δεν είχαν οριστεί καν ως αναφοράς άρχισαν να δέχονται περιστατικά θετικά στον κορονοιό. Είναι πρωτόγνωρο τριτοβάθμια νοσοκομεία όπως αυτό του πανεπιστημιακού Ιωαννίνων, να ...

 Η 28η του Οκτώβρη του 1940 ήταν η μέρα έναρξης του αγώνα του λαού ενάντια στην επίθεση που δέχτηκε η πατρίδα και αποσκοπούσε στην κατάκτηση και την υποδούλωση της. Ο Μανώλης Γλέζος, επίμονα, περίπου τόνιζε: «Προσέξτε! σε αντίθεση με άλλους λαούς, εμείς τιμούμε και γιορτάζουμε όχι το τέλος, την απελευθέρωση, αλλά την έναρξη του αγώνα» Πάνε από τότε 80 χρόνια! Πάνε 3 γενιές Ελλήνων που ευνουχίζονται πνευματικά και γνωστικά, στα σχολεία και τις επίσημες εκδηλώσεις, από την παραχάραξη, απόκρυψη και πλαστογράφηση της ιστορίας. Η ιστορική αλήθεια είναι ότι: → Ο Ελληνικός λαός που στάθηκε απέναντι στους φασίστες εισβολείς καταχτητές, ούτε στα χρόνια της κατοχής υπέκυψε και προσκύνησε. → Με το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ και τις οργανώσεις τους μπόρεσε να λευτερώσει την πατρίδα και να την απαλλάξει από τους φασίστες καταχτητές. → Αυτοί που αγωνίστηκαν και χιλιάδες που δώσαν την ζωή τους στον αγώνα της λευτεριάς παράλληλα από την απαλλαγή της χώρας από την τυρρανία οραματίζονταν και τη ζωή για την επόμε...

Έχασε τη μάχη με τη ζωή ο Γιώργος Δελαστίκ το πρωί της 15ης Οκτωβρίου 2020. Ο Γιώργος Δελαστίκ γεννήθηκε στην Αθήνα στις 6 Ιουλίου 1952. Σπούδασε ηλεκτρολόγος–μηχανικός στο Πολυτεχνείο της Πάτρας. Ξεκίνησε να δουλεύει στη δημοσιογραφία το 1979. Εργάστηκε στις εφημερίδες Ριζοσπάστης, Πρώτη, Το Παρόν, Καθημερινή, Ελευθερία Λάρισας και Έθνος (απ’ όπου και συνταξιοδοτήθηκε το 2015) και στο περιοδικό Επίκαιρα. Το 1989 ίδρυσε το μηνιαίο περιοδικό Πριν στο οποίο διετέλεσε διευθυντής και στη συνέχεια στην εφημερίδα Πριν. Εργάστηκε επίσης ως αναλυτής στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα: Δίαυλος 10, ΑΝΤ1 και MEGA.  Πραγματοποίησε δημοσιογραφικές αποστολές σε δεκάδες χώρες του κόσμου. Έγραψε πέντε βιβλία (Το τέλος των Βαλκανίων, Αποκάλυψη Τώρα – Ο δρόμος προς τη μονοκρατορία, Η νέα Γιάλτα, Συνωμοσία στη Μεσόγειο, Αφγανιστάν) και συμμετείχε σε πολλά άλλα.  Από φοιτητής εντάχθηκε στο κομμουνιστικό κίνημα κι έγινε μέλος της ΚΝΕ και του ΚΚΕ. Το 1989 αποχώρησε διαφωνώντας με την κυβέρνηση Τζαννετάκη και...