Αναρτήσεις

Θέλουμε τη ζωή μας και την θέλουμε τώρα

Εικόνα
Το Ανυπότακτο Αγρίνιο, για άλλη μια φορά φέτος, τίμησε τα 75 χρόνια από την είσοδο του ΕΛΑΣ στην πόλη, με τη χθεσινή παράσταση «Άρης», της Σοφίας Αδαμίδου, που δόθηκε στον αύλειο χώρο των αποθηκών Παπαστράτου. Οι 400 και παραπάνω συνδημότες μας, που έδωσαν το παρόν σε αυτή την πρόσκληση και στήριξαν με την παρουσία τους και τη φετινή μας προσπάθεια, είχαν την ευκαιρία να ζήσουν για 90 περίπου λεπτά της ώρας την ένταση της αγωνίας και το πάθος για λευτεριά και δικαιοσύνη ενός ανθρώπου, που έζησε τη ζωή του ανοίγοντας το μονοπάτι του χρέους, όχι κατά πώς βόλευε τη ζωή του, αλλά κατά πώς επέβαλλε το καθήκον και το συμφέρον της τάξης του και της λευτεριάς του λαού. Με αυτόν τον τρόπο θεωρούμε ότι αποδόθηκε ο ελάχιστος φόρος τιμής, σε όλους όσους εκείνη την περίοδο κατάφεραν με τη στάση τους και την επιλογή τους, να σηκώσουν συνειδητά το βάρος της δικής τους ευθύνης για «Αντίσταση» και «Λαοκρατία» και να περπατήσουν ελευθερωτές μέσα στους δρόμους του Αγρινίου. Είναι γνωστό -κι αν δεν...

Ο Άρης στο Αγρίνιο

Εικόνα
Ο «Άρης» στο Αγρίνιο Με την παρουσίαση της θεατρικής παράστασης «Άρης», της Σοφίας Αδαμίδου, σε σκηνοθεσία Βασίλη Μπισμπίκη, με τον Τάσο Σωτηράκη στον ομώνυμο ρόλο, θα τιμήσει φέτος το ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟ ΑΓΡΙΝΙΟ τα 75 χρόνια από την είσοδο του ΕΛΑΣ στην πόλη του Αγρινίου τον Σεπτέμβριο του 1944 την Παρασκευή 13/9 και ώρα 21.00 στον αύλειο χώρο των αποθηκών Παπαστράτου. Το έργο «Άρης» βασίζεται στη ζωή και στους αγώνες του πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ, του Άρη Βελουχιώτη, που ταυτίστηκε με τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα ενάντια στη γερμανοϊταλική κατοχή και τους ντόπιους συνεργάτες τους. Η παράσταση απέσπασε στα Κορφιάτικα βραβεία το βραβείο Καλύτερου Θεατρικού Συγγραφέα «Αλέκος Σακελλάριος» (η Σοφία Αδαμίδου) και καλύτερου μονολόγου «Χρύσα Σπηλιώτη» (ο Τάσος Σωτηράκης). Η παράσταση θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 13 Σεπτέμβρη 2019, στον αύλειο χώρο των αποθηκών Παπαστράτου, στις 9:00 το βράδυ.

Καμιά υπακοή

Εικόνα
ΚΑΜΙΑ ΥΠΑΚΟΗ Στην αίθουσα του κτιρίου της  τραπέζης Ελλάδος πραγματοποιήθηκαν την Κυριακή 8 Σεπτέμβρη οι διαδικασίες εκλογής του Προεδρείου του Δημοτικού Συμβούλιου, καθώς και των Επιτροπών Ποιότητας ζωής και Οικονομικών αντίστοιχα. Στην αίθουσα αυτή, όλα τα χρόνια της κρίσης από την εφαρμογή του Καλλικράτη και μετά, ήταν κοινός τόπος, ότι ο θεσμός της τοπικής διοίκησης και καθόλου αυτοδιοίκησης βρισκόταν υπό ασφυκτικό θεσμικό και οικονομικό κορσέ. Ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί, επιτροπείες, μη καταβολή του 60% των πόρων που προβλέπει το ίδιο το σύνταγμα ήταν ουσιαστικά η εφαρμογή του μνημονίου στο τοπικό κράτος των Δήμων και των Περιφερειών. Πριν από λίγους μήνες η τότε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έφερε έναν καινούργιο νόμο, τον περίφημο Κλεισθένη, που τίποτα από τα παραπάνω δεν διόρθωνε. Είχαμε όμως μια σημαντική αλλαγή: από το πλειοψηφικό σύστημα περάσαμε στο αναλογικό. Επίσης δόθηκαν δυνατότητες σημαντικές στα κοινοτικά συμβούλια που μέχρι τότε είχαν διακοσμητικό ρόλο. Η κυβέ...
Εικόνα
Όλα βαίνουν καλώς εναντίον μας Του Στέλιου Μερμίγκη Τελευταίο δημοτικό συμβούλιο λοιπόν την Δευτέρα 22 Ιούλη εκτός απροόπτου όπως είπε και ο πρόεδρος. Μέχρι τις 7.15 δεν είχαμε απαρτία οπότε δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί. Τελικά μαζεύτηκε με το ζόρι ο απαιτούμενος αριθμός συμβούλων. Φαίνεται ότι η διάθεση για προσφορά στα κοινά αρχίζει και τελειώνει μόνο κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου. Γνωστά αυτά για εμάς εξάλλου τα έχω πει πάμπολλες φορές όλα αυτά τα χρόνια. Ας δούμε όμως τα θέματα που έθεσε το Aνυπότακτο Αγρίνιο συνεχίζοντας απλά το καθήκον του. Πρώτο ερώτημα ήταν οι εξελίξεις για τα πανεπιστημιακά τμήματα μετά τις αποφάσεις της συγκλήτου κάτι που μόνο εμείς είχαμε θέσει πριν από ένα μήνα με δήλωση στο προηγούμενο συμβούλιο η οποία δόθηκε και στην δημοσιότητα. Ο δήμαρχος φάνηκε να συμφωνεί με το πνεύμα της δήλωσης και προχώρησε σε μια απάντηση για δημιουργία ενός μετώπου από φορείς της πόλης που θα υπερασπιστεί μάλλον την έδρα του πανεπιστήμιου γιατί από ότ...

Αγρίνιο και Πανεπιστήμιο

Εικόνα
Του Στέλιου  Μερμίγκη Το σύνθημα που διατυμπάνιζαν οι ταγοί της δικτατορίας, «κάθε πόλη και ένα στάδιο», κατά τη μεταπολιτευτική περίοδο αντικαταστάθηκε πολύ γρήγορα από την πολιτική «κάθε πόλη και ένα πανεπιστήμιο». Η ψηφοθηρική τακτική να ιδρύονται, χωρίς πρόβλεψη και σχεδιασμό, πανεπιστημιακές σχολές και τμήματα σε κάθε εκλογικό μετερίζι δεν θα μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστο τον τόπο μας. Έτσι η τύχη των περίφημων πανεπιστημιακών σχολών με έδρα το Αγρίνιο περνάει τώρα σε άλλη φάση, αφού άλλαξε σαν τα πουκάμισα ονόματα, έδρες και γνωστικά αντικείμενα. Τις αλλαγές αυτές συνόδευαν κάθε φορά οι επευφημίες του ντόπιου πολιτικού προσωπικού αλλά και η πλήρης αδιαφορία για τα κόστη που αυτές επέφεραν στους φοιτητές των σχολών, στις οικογένειες τους, εντέλει και στην ίδια την πόλη. Η πρόσφατη παρουσία στο Αγρίνιο του Υπουργού Παιδείας, κ. Γαβρόγλου. συνοδευόμενου από την Πρύτανη του Πανεπιστήμιου Πατρών, κα Κυριαζοπούλου, ήταν εξόχως αποκαλυπτική. Τα πέντε νέα τμήματα που ιδρύ...

Οι σταυροί της παράταξης «Ανυπότακτο Αγρίνιο»

Εικόνα
1. Γερολιμίνη Νικολέτα  60 2. Γιαπράκης Γιάννης   113 3. Γίδαρης Κων/νος         50 4. Γκουρνέλος Ανδρέας 95 5. Δίπλα Γεωργία          33 6. Δρακόπουλος Γιάννης          11 7. Ζαραβίνας Μιχάλης 160 8. Κακαές Φώτης         44 9. ΚαλαΪτζοπούλου Ηλέκτρα  86 10. Καραγεώργου Γιώτα          33 11. Καραγιαννόπουλος Χρήστος     34 12. Κατσακιώρη Λέτα     102 13. Κατσακιώρης Πάνος  82 14. Κατσαρού Μέλπω 64 15. Κατσιπάνος Γιώργος 70 16. Κατσιπάνου Μάγδα 33 17. Κολοβού Ελένη         65 18. Κουτσομπίνα Κων/λα 44 19. Κρικοχωρίτη Ερμιόνη 18 20. Λαμπροκωστόπουλος Γιάννης  16 21. Λαμπροκωστοπούλου Θωμαΐς  15 22. Λιόντου Κατερίνα  30 23. Μάγου Γεωργία            8 24. Μακρυγιάννης Ηλίας   15 25. Μερμίγκης Στέλιος  ...

Επίλογος

Εικόνα
Γράφει ο Γιάννης Γιαπρακης Το ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟ ΑΓΡΙΝΙΟ από τις εκλογές της προηγούμενης Κυριακής βγαίνει αλώβητο  παρά τα σημεία των καιρών. Βγαίνει  και περήφανο για την ποιότητα του δημόσιου λόγου του , αλλά και περήφανο που 1500 συμπολίτες μας, αγκάλιασαν την την προσπάθεια διατύπωσης  ενός διαφορετικού πολιτικού λόγου απο τα αριστερά  με άξονα την αντίσταση στις πολιτικές λεηλασίας της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και του δημόσιου χώρου  αλλά και με γνώμονα την πολυσυλλεκτικότητα, την  εξωστρέφεια και τη σύνθεση ενός λόγου- ηχείου στα δημοτικά συμβούλια - των αναγκών της κοινωνίας... Μέσα σε αυτές τις τις δυσάρεστες συνθήκες ήττας  και συντηρητικοποίησης 1500 άνθρωποι στην πόλη μας, μας είπαν πως ΠΡΕΠΕΙ να υπάρχουμε..και όπως λέει ο ποιητής " να δείξουμε τα χέρια μας"... Συνεχίζουμε ..;)